ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΞΕΝΥΧΤΟΥΣΕ ΚΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΔΕΝ ΕΦΕΥΓΕ

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΞΕΝΥΧΤΟΥΣΕ ΚΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΔΕΝ ΕΦΕΥΓΕ

Εκεί που το όνειρο ξενυχτούσε κι η ελπίδα δεν έφευγε
στα καθημερινά και μελλούμενα «θαύματα» της ζωής
και σε στολίδια  που φωνάζουν να τα φτιασιδώσεις
με τις δικές σου χάρες για να προχωρήσουν,
στις μεταπτώσεις των στιγμών.


Με τις σκιερές, απόκοσμες  ακτινοβολίες,
οι μορφές που πέρασαν πριν έρθουμε,
εκεί που το όνειρο ξενυχτούσε κι η ελπίδα δεν έφευγε
καθώς  αυτοστιγμεί , όλα μαζί έκαιγαν μέσα μας.


Της έκρηξης που λάβα γινόταν η ύπαρξη,
καθώς  το αίμα φούσκωνε στις φλέβες
μέχρι το πιο λεπτό κύτταρο,
ζούσαμε τις στιγμές σε τωρινό χρόνο
ανάσα , που δεν έχεις τελειωμό.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για eikonew pteroen

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: