Η ΘΕΑ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

Βραχοκορφές,
στη θέα της θάλασσας.
Πανοραμικά, το γαλάζιο,
η απαλότητα του φέγγους.

Είναι στιγμιαία η θέα
στο απέραντο γαλάζιο.
Ξαναγεννιέμαι!
Κοπάδι γλάρων,
ζυγιάζει στα κύματα,
η καταχνιά ξεδιαλύνει.

Τα θέλω μου ,στα σωθικά μου,
πιο μανιασμένα  απ’ τα κύματα
αντιπαλεύουν.
Άδικα  προσδοκούν αγκυροβόλιο
στην όψη της θάλασσας.

Χαϊδεύει η θαλάσσια αύρα,
επιθυμίες άστεγες ,
πάνω από γαλανόλευκο αφρό.
Οι αποχρώσεις του ονείρου ξεθωριάζουν.

Αναζητώ τοπίο εξωτικό

να βάψω πίνακα με πινελιές αισιοδοξίας .

Οι πίνακες ζωντανοί αναφαίνονται,
λευκοί, απροσδιόριστη μάζα,
απόκοσμοι,
καταδικασμένοι σε μιζέρια .

Ανεβαίνει η θέα της θάλασσας
στις βραχοκορφές,
απρόσωπη να δώσει ομορφιά .

Όσο κι αν χαϊδεύει η αύρα
δε δροσίζει  το πέρασμά της,
σαν πνοή αιωρείται
και ξεμακραίνει στο άπειρο.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πίνακες με θέα τη θάλασσα

Δημοσιεύθηκε από

apothalassia2018

Βήμα κοινωνικού προβληματισμού,αναζήτησης στην ποίηση και λογοτεχνία Επισήμανση: Χρήση εικόνων από άλλες πηγές δεν ενέχουν κανένα οικονομικό σκοπό

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s