Μήνας: Δεκέμβριος 2018

ΕΡΗΜΗ ΑΠΟΥΣΙΑ

«Έρημη απουσία»
Με έντονα προσωπικά στοιχεία,(το στίγμα της μοναξιάς) αναφορά για τον κάθε άνθρωπο, «κουμπώνουν»αρμονικά με τις υπαρξιακές αναζητήσεις, πάντα μέσα από΄την ανταπόκριση της φύσης.
Ζωντανή στο χρώμα η φωτογραφία για να δηλώσει ίσως τις αγωνίες του ποιητή…

ΕΜΠΕΙΡΙΑ

ΕΜΠΕΙΡΙΑ Συνηθίζεται  η σιωπή, Συνηθίζεται  στα σωθικά μας, αποκωδικοποιείται. Σαν  τη λύπη, σαν το ένστικτο. Τα απρόσωπα  σπίτια  δε μαθητεύουν εντρυφούν  στην εξοικείωση με τη μοναξιά, την απόκοσμη  μακρινή θλίψη μες στων άστρων την μονοτονία. Τα φανταχτερά λουλούδια δε ρουφούν αρώματα γαλήνης, δε νοιάζονται…

ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΟΠΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑ

ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΟΠΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑ Ποτέ δε συγκρούστηκα με αδιέξοδες  καταστάσεις, αναζητούσα φυσιολογικά να εμφανιστεί το υπέρτατο ον, να πάρει τη θέση μου  να κοιτάξει με τη δική μου οπτική γωνία  τα πράγματα , να δει βάρκες ακυβέρνητες στη θάλασσα, ψυχές να θαλασσοδέρνονται  …

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΞΕΝΥΧΤΟΥΣΕ ΚΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΔΕΝ ΕΦΕΥΓΕ

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΞΕΝΥΧΤΟΥΣΕ ΚΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΔΕΝ ΕΦΕΥΓΕ Εκεί που το όνειρο ξενυχτούσε κι η ελπίδα δεν έφευγε στα καθημερινά και μελλούμενα «θαύματα» της ζωής και σε στολίδια  που φωνάζουν να τα φτιασιδώσεις με τις δικές σου χάρες για να προχωρήσουν, στις…

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΞΕΝΥΧΤΟΥΣΕ

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΞΕΝΥΧΤΟΥΣΕ Κροτάλισμα βότσαλου ηχητική σκίαση στην απόμερη παραλία, στις φλέβες του σώματος. Αχολογούν γλάροι στο φρύδι των κυμάτων ξέπνοοι στο φύσημα της άπνοιας. Αναπάντεχα η ύπαρξή μου ανυψώνεται  στην κορφή ενός βράχου πέρα στο Αιγαίο. Τότε σε αντικρίζω, μοναχική, χωρίς…

ΑΞΙΖΕΙ

ΑΞΙΖΕΙ Αξίζει που μέσα απ’ τη σκέψη σου ονειροβατούντα ταξίδια των απόμακρων Αξίζει που μέσα στην άκρη των βλεφάρων ελλοχεύουνπατημασιές απόντωνόψεις συντροφικές Αξίζει που ακολουθείς πορεία  στο άπειροΑξίζει που τροχιές αλλόκοτες οριοθετείς Αξίζει που σφραγίζεις τα μυστικάκαι στη φανταχτερή ανταύγεια ακτινοβολείς Αξίζει που μες…

ΒΡΟΧΗ

ΒΡΟΧΗ Καθώς εγώ τη βροχή κοιτάζω πέφτουν οι σταγόνες σιωπηλά κι εσύ πώς προβάλεις μα δεν αφήνεσαι μόνο κοντοστέκεσαι, με θωρείς και μου μειδιάς ακτινοβολώντας Κι εγώ τινάζω με μανία τη βροχή και ψυχή μου σε βλέπω και μ’ αρέσεις κι όλο γεμίζεις από…

ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΙ

ΔΙΑΛΟΓΙΣΜΟΙ Είμαι γεμάτος, μια πληρότητα αγκαλιάζει και σκεπάζει το είναι μου. Κατέβηκα στην ακροθαλασσιά να αφεθώ στους ήχους των κυμάτων, στους στροβιλισμούς των αφρών, να λησμονήσω  τα περασμένα. Ο φορτωμένος ουρανός κι η υγρή ατμόσφαιρα από πάνω μου, βύθιζαν το μέσα μου και μετρίαζαν…

ΞΕΧΑΣΜΕΝΕΣ ΕΜΠΝΕΥΣΕΙΣ

ΞΕΧΑΣΜΕΝΕΣ ΕΜΠΝΕΥΣΕΙΣ Στο μυαλό μου συνωστίζονται  ανεκπλήρωτες επιθυμίες σαν τα πλοία στα αγκυροβόλια που νοσταλγούν ακόμα ένα τελευταίο μπάρκο, θα ‘ναι ηφαίστειο σε παροξυσμό η αγάπη μου, με συνεχείς εκρήξεις και τη λυτρωτική στο πίσω μέρος, σε απάνεμο μονοπάτι θα καρτερεί κάποιος να φανεί…

ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΘΥΜΩ

ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΘΥΜΩ Γιατί επιθυμώ αυτά που δε χρειάζομαι; Γιατί η ψυχή μου, σαν φωτιά ή σαν μια φλογισμένη, αφηρημένη απληστία, πάντα το υψηλό και τ’ άπιαστο αναζητά; Γιατί αν όχι επειδή η ψυχή, ψυχή είναι; Ποιος να την ξέρει την αιτία όταν στα γενικά…