Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

ΚΑΛΠΑΣΜΟΙ 


ΚΑΛΠΑΣΜΟΙ

Ανάμεσα σε διάχυτες λέξεις
ενός κειμένου
βρήκα πτυχές της ύπαρξης μου.
Αποσυναρμολόγησης  εικόνες
της πορείας μου στο χρόνο.
Αυτές που θέλουν να χαθούν
Που κουβαλούν όμως την αίσθηση,
της αναδημιουργίας .

Να συγκρούεσαι  με τις προκαταλήψεις  
και να ζεις.
Να αντιμάχεσαι  το μηδενισμό
και να τον κάνεις εξάρτηση.
Μέσα μου ανακάλυψα
μια νότα αισιοδοξίας
Τον ίδιο τον ξεχασμένο εαυτό .


Κι όλα μέσα μου να φωτοβολούν και
να με παροτρύνουν .
Να συνεχίσω ακάθεκτος
τις οριογραμμές των  στιγμών
Να καλπάσω στον αφρό των  κυμάτων .
Να βιώσω  τους ανεκπλήρωτους πόθους μου .
Κι αυτός να με επιβραβεύει
γιατί έτσι μετουσιώνεται τ’  όνειρο.

Για μύχιους  πόθους ασυγκράτητους
και για ξεγύμνωμα ψυχής η ηδονή.
Να εκπληρώνω τα θέλω μου.
Να ανασαίνω  κάθε στιγμή
τις ευωδιές του έρωτα
να με συνεπαίρνουν.
Μια κάψα να μου λύνει τα χέρια
και να κολυμπώ ανέλπιστα απελευθερωμένος.
Στην αγκαλιά του ονείρου μου.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για εικόνες ο εαυτος μου
Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

Αναζητώ  την αύρα

που χάθηκε στο κύμα

αυτή που μου έδινε αίσθηση

στις πίκρες  της ζωής…

πού ταξιδεύει η σκέψη σου

και πού η ηλιαχτίδα

στους διαδρόμους της συνείδησης

στα βάθη της ψυχής…

Αναζητώ  την μοναξιά

                                                που θα μ’ αποφορτίσει

                                           στου ορίζοντα  τις κουρτίνες

                                              που ξεδιαλύνει  τις σκιές…

                                              να απαλύνω τις στιγμές

                                                παρέα με τις θύμισες

                                              και να αφεθώ στο χρόνο

                                               να ομορφύνω τη θωριά…

Αχιλλέας Φιστουρής

man-on-bench
Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

ΑΠΡΑΓΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ

ΑΠΡΑΓΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ

Κωπηλατώ τη βάρκα  των προσδοκιών  μου, στα μεγάλα πλάτη να την ταξιδέψω επιθυμώ, εκεί που απλώνεται το απέραντο γαλάζιο κι όλα ηρεμούν, σημείο μηδέν, απόλυτη νηνεμία, μόνο οι φανοί αχνοφέγγουν προς αποφυγή σύγκρουσης… οι μόνοι που αγρυπνούν…, τα άλμπουρα είναι λίγο γερμένα αλλά  έχω συνηθίσει στη θέα τους, μια συμμετρία καθώς είναι τα πιο πολλά γεγονότα στην καθημερινότητά μας, πράγματα που μπορείς κι εσύ να επιβεβαιώσεις, δένω πάνω τους καμιά φορά ένα λεπτό σκοινί, ένα διακριτικό, κι άλλα που ενίοτε  γίνονται χρηστικά και τους δίνω μια άλλη διάσταση, το κατάστρωμα σχεδόν άθικτο, δεν  έχω καθίσει πότε στην θέση του τιμονιέρη, ακυβέρνητη ήταν η βάρκα μου και οι προσδοκίες  μου ριγμένες κάτω στο αμπάρι ήταν, σαν σκόρπιες σκέψεις αραδιασμένες σ’ ένα χαρτί ή σαν φορτίο που το μεταφέρεις  από λιμάνι σε λιμάνι και από τόπο σε τόπο με τις ετικέτες, ανέπαφες, νέος θαλασσοπόρος  είμαι όπως αντιλαμβάνεσαι, για καιρό παιδευόμουν, μπέρδευα τα σινιάλα, έδινα  προτεραιότητα από αριστερά εκεί που οι άλλοι μου ερχόταν από δεξιά, γι’ αυτό με κοιτάζεις τώρα ανορθόδοξα, να θέλω να ανοίξω τα πρυμιά πανιά και να την αφήσω να ορθοδρομήσει  στην κοσμοχαλασιά   με ταχύτητα τυφώνα.

Αχιλλέας Φιστουρής