Μήνας: Ιανουαρίου 2019

ΘΑ ΘΕΛΑ ΝΑ ΗΜΟΥΝ

ΘΑ ΘΕΛΑ ΝΑ ΗΜΟΥΝ Γαλήνια ακυμάτιστη μια θάλασσα απλωμένη στον ήλιο Αχιλλέας Φιστουρής

ΕΚΜΥΣΤΗΡΕΥΣΕΙΣ

ΕΚΜΥΣΤΗΡΕΥΣΕΙΣ Αντάρα να καλύπτει τα μονοπάτια της σκέψης, αλαφιασμένα τα όνειρα να ζωογονούν τη στιγμή. Πόσες αναλάμπες της ελπίδας να φωταγωγήσουν τη φεγγαρόστρατα της νιότης στο πέρασμά της. Πόσες ψυχές αγναντεύουν στον ουρανό ψάχνοντας αυτό το επιθυμητό. Ταξίδεψα σε μακρινά νησιά κι όχθες ποταμών,…

Η ΨΥΧΗ

Η ΨΥΧΗ Βουβή θάλασσα πρωινή γλάρων  σαϊτιές προβάλλει ο ήλιος Μεγάλο σθένος η ψυχή κι ορθώνεται στον ουρανό η πνοή το έσχατο εσώψυχο Αχιλλέας Φιστουρής

Η ΣΙΩΠΗ ΤΟΥ ΣΥΝΝΕΦΟΥ

Η ΣΙΩΠΗ ΤΟΥ ΣΥΝΝΕΦΟΥ Ο κήπος είναι άδειος , οι μαντρότοιχοι είναι γκρίζοι, τα σύννεφα  τρέχουν από συνήθεια. Σ’ αναζητώ… Είναι μια θέα  απόμακρη, σκοτεινή η θέα των ψυχών. Το τρέξιμό  τους καθώς χάνονται σαν φτερά  σε ευνοϊκό  φύσημα. Κάποιος αφήνει  το σήμερα, κάποιος …

Η ΣΙΓΑΛΙΑ

Η ΣΙΓΑΛΙΑ Όταν χαθεί η σιγαλιά της νύχτας, αφουγκράσου τι γίνεται στο ξέφωτο . Είναι η στιγμή που στους δρόμους ακούγεται μια ιδιότυπη μουρμούρα αυτών που επιστρέφουν κι ο έρωτας καραδοκεί. Όταν χαθεί η σιγαλιά της νύχτας, φεύγει ο χρόνος. σκοτεινές βιαστικές φιγούρες διασχίζουν…

ΠΑΡΑΔΟΧΕΣ

ΠΑΡΑΔΟΧΕΣ Οι λησμονημένοι παραστέκουν στη γωνιά  γιατί μόνον από κει περνούν οι ελπίδες που απλόχερα  διασκορπίζονται  μέσα  μας, τα λόγια ανδρώνονται πάνω σε νύχτες αναπόλησης. Ξωμάχοι σκάβουν  τα ξένα χωράφια  κι μετά  κοντοστέκονται με λυγμούς. Κι ο καθένας που περιπλανιέται  στην ξενιτιά  πριν το…

ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ Στο ταξίδι της θάλασσας, φουσκώνουν τα κύματα κι οι αύρες χαϊδεύονται  στην αμμουδιά. Το ταξίδι της θάλασσας είναι δρόμος χωρίς γυρισμό. Ρυτιδώνει  το κύμα αλλάζοντας ρότα, ξέγνοιαστο, συγκρούοντας το ψυχρό με το θερμό, ανέμελα. Τον προορισμό του διεκπεραιώνει. Αχιλλέας Φιστουρής

ΤΟ ΑΚΡΟΓΙΑΛΙ

ΤΟ ΑΚΡΟΓΙΑΛΙ Όταν νιώσεις  κατηφής ταξίδεψε σ’  ένα ακρογιάλι. Το σταθερό, ανοιχτό του άνοιγμα, το πολύχρωμο βότσαλο , μα κυρίως το φωτεινό του απαύγασμα, κάτασπρο. Μπορεί  τότε να αναλογιστείς, μπορεί και να βιώσεις πως η θάλασσα αυτή, πράγματι είναι του ήλιου καλωσόρισμα. Κι’ όταν…

ΤΟ ΑΡΩΜΑ

ΤΟ ΑΡΩΜΑ Πλησίασε διστακτικά, ντρεπόταν την  ατονία του ίσως και μια φυσική του έλλειψη, αδύναμο  και νωχελικό, με μια παιδικότητα  στο παραθύρι. Ξεκίνησε  απ’  τον κήπο , διαδρόμους ,παρτέρια αλάνες και κρυφές  γωνιές . Ήτανε άρωμα  αναπάντεχο, με αιφνιδίασε. Το καλωσόρισα. Αχιλλέας Φιστουρής

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ Το βλέμμα μου είναι ευθύ ίδιο γερακιού. γοητεύομαι  να προχωρώ στην ακρογιαλιά παρατηρώντας  ολόγυρα ακόμα κι αυτά που αφήνω πίσω μου. Κάθε φορά όλο και κάτι νέο έρχεται να προστεθεί στα υπάρχοντα, έχω αυτό το χάρισμα της παρατήρησης. Μέσα μου τα συναισθήματα…