ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ

Η θάλασσα  αντιμάχεται τους γλάρους.

Η θάλασσα με το λυσσαλέο  πείσμα

και τα γεροδεμένα μπράτσα.

Η θάλασσα  που αχολογάει,

όταν  η φύση   πενθεί.

Ανατριχιάζει καθένας στη θέα της.

Απ’  τους  αφρούς των κυμάτων  μας γνέφει

και μας  καλεί για να ταξιδέψουμε  καβάλα,

σαν άτια με τη χαίτη ορθή.

Ψάχνει η ψυχή απεγνωσμένα

να μεθύσει στον αιθέρα,

Ανάλαφρα  και γοργόφτερα.

Μαζί στου Πήγασου την ορμή.

Μαζί  στο κελαΐδισμα  των πουλιών.

Μαζί  στο στρώμα σύννεφου,

της αιωνιότητας

Το εσωτερικό μας πηγάδι απύθμενο.

Οι αναμνήσεις μας θολές,

Αργοκίνητες…

Το αέναο λησμονημένο.

Μα από κάπου η μορφή μας φωτοβολεί.

Άπλετη στο φως ντυμένη  λικνίζεται,

η ελπίδα…

Και το άρμα της αστραποβολεί.

Η μοναξιά διαλύεται.

Η συντροφικότητα γυρίζει.

Κι όλα γύρω γίνονται φως.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πινακες ζωγραφικης θαλασσα

Δημοσιεύθηκε από

apothalassia2018

Βήμα κοινωνικού προβληματισμού,αναζήτησης στην ποίηση και λογοτεχνία Επισήμανση: Χρήση εικόνων από άλλες πηγές δεν ενέχουν κανένα οικονομικό σκοπό

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s