Μήνας: Φεβρουαρίου 2019

ΠΑΡΟΝΤΩΝ ΣΥΝΕΥΡΕΣΗ

ΠΑΡΟΝΤΩΝ ΣΥΝΕΥΡΕΣΗ Στο διάβα της ζωής, συναντάμε τα πατήματα του προηγούμενου  «εαυτού » μας, καταγεγραμμένα στη συνείδηση των θνητών. Όλοι συμμέτοχοι σε μια ολιστική μνήμη από εντυπώσεις, χαραχτήρες και ύλη. Διαπιστευμένοι  και ενεργοί εξαιτίας αυτής και αέναα  ακολουθώντας το άπιαστο όνειρο ,του τι ήμασταν…

ΣΕ ΠΟΙΟ ΤΟΠΙΟ

ΣΕ ΠΟΙΟ ΤΟΠΙΟ Σε ποιο τοπίο Ποια  βροχή Σ’ έχει λούσει Τα μάτια σου κρυφοκοιτάζουν Το ταξίδι του σύννεφου Σαν τα αστέρια και σαν τα πουλιά Το χέρια σου ηλιόφωτο Τραγούδι  σαν του ποταμού Σαν παιδικό  παραμυθένιο όνειρο Η θέα της μορφής σου Πανοραμική…

ΟΤΑΝ ΤΟ ΦΩΣ ΛΙΓΟΣΤΕΥΕΙ

ΟΤΑΝ ΤΟ ΦΩΣ ΛΙΓΟΣΤΕΥΕΙ Νυχτώνει, ορθός  κι αμφιταλαντευόμενος αιωρούμαι  στο σύμπαν αφημένος στο σκοτάδι. Το «είναι» είχε ήδη ποντιστεί σε άπατα νερά. Τότε ένιωσα  ότι διαμελίζω   την ατέλειωτη σκέψη του υπερεγώ μου.  Κι αφήνω ανέπαφη μονάχα μια λέξη , «συντροφικότητα». Αχιλλέας Φιστουρής

ΝΥΧΤΑ ΑΙΣΘΗΣΗΣ

ΝΥΧΤΑ ΑΙΣΘΗΣΗΣ Ένα απόμακρο σκίρτημα καρδιάς δονεί  το στήθος σου Αγαπημένη . Το απόβραδο Όταν το κορμί σου γέρνει στο μαλακό στρώμα. Ένας απαλός φλοίσβος γλείφει  τα παραδομένα βότσαλα. Ένας  μαυριδερός όγκος  χάσκει. Γέμισαν οι ρωγμές του, θαλασσοπούλια. Στη γαλήνια θάλασσα παιχνιδίζουν αντικατοπτρισμοί άστρων….

ΜΝΗΜΗΣ ΞΥΠΝΗΜΑ

ΜΝΗΜΗΣ ΞΥΠΝΗΜΑ Ο ήλιος έπεφτε στη δύση, λιγοστές ηλιαχτίδες κι ο φλοίσβος  τις πράσινες πευκοβελόνες  θρόισε. Οι ανοιχτές  κουκουνάρες, στις άκρες των κλαδιών μοναχικά αντιφέγγιζαν ,στις αρυτίδωτες πτυχές του κύματος. Μοναχικός περιπατητής, κουβαλώντας  το μέσα μου ανάμεσα σε βλάστηση , με θέα το φέγγος…

ΕΜΠΡΟΣ

ΕΜΠΡΟΣ Να ευτελίζουν  τα πιστεύω μου απλοϊκά  και φυσιολογικά δεν το επιτρέπω Λάσπη να πετούν σε προσδοκίες  κι οράματα δεν το ανέχομαι Επιδιώκουν  να με δουν γονυκλινή να μην αντιστέκομαι να συμπράττω σ’ αυτόν τον ευτελισμό Επιδιώκουν να κάνω εχθρούς τους γύρω μου και…

ΕΙΚΟΝΑ

ΕΙΚΟΝΑ Ονειρεύτηκα  το απομεσήμερο  το καθάριο σου πρόσωπο πίνακας  ιμπρεσιονιστικός ανάκατα αποτυπώματα στην ουρά του πινέλου ρόδινες αποχρώσεις δειλινού  αγγέλων μελωδίες φώτιζαν στα ματόκλαδα σου κι αντιφέγγιζαν  γλυκές των πόθων  αναλαμπές Αχιλλέας Φιστουρής

ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ

ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ Αναλγησία και δυστυχία γνώριμες καταστάσεις. Ενδόμυχα και συνειδητά τις βίωσα. Μ’ έχουν διαπεράσει σύγκορμα ανεξίτηλα. Νύχτες αξημέρωτες  και πόνος τα κουβαλάω στις διαδρομές  μου. Τα ίχνη στα πατήματά μου, μαρτυρούν το πέλαγος των προκλήσεων . Δικαιούμαι , λοιπόν, να αλλάξω ρότα και να…

ΑΠΑΛΟ ΧΑΔΙ

ΑΠΑΛΟ ΧΑΔΙ Καβάλα στ’ αφρισμένα γαλάζια κύματα της θάλασσας οι γλυκόλαλες  σειρήνες ολόγυμνες, στα λευκά άτια, αέναα ταξιδεύουν χορεύοντας στο θαλασσινό μονοπάτι. Στη χαραυγή  φάνηκε ατημέλητα  κρεμασμένο στου μπαλκονιού  το σκαλιστό  πρόβολο, του έρωτα το  απαλό χάδι. Σβησμένο, ξένο, θλιβερά αφημένο, να αιωρείται μέσα…

ΝΥΧΤΑ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥ

ΝΥΧΤΑ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟΥ Αναπάντεχη η ώρα που φτάνει θρόισμα ψιθύρων για ένα φιλί.  Ένα φιλί λιγότερο πριν το ολόγιομο φεγγάρι φανεί στον ορίζοντα με ανεκπλήρωτα φιλιά. Η θάλασσα φωτίστηκε με φεγγαρόστρατες περπάτησε πάνω τους ερωτοτροπώντας.  Ένα φιλί λιγότερο άδεια η αγκαλιά, νους και φως εκστασιασμένοι…