ΟΤΑΝ ΤΟ ΦΩΣ ΛΙΓΟΣΤΕΥΕΙ

Νυχτώνει,
ορθός  κι αμφιταλαντευόμενος
αιωρούμαι  στο σύμπαν
αφημένος στο σκοτάδι.
Το «είναι» είχε ήδη ποντιστεί
σε άπατα νερά.
Τότε ένιωσα  ότι διαμελίζω  
την ατέλειωτη σκέψη
του υπερεγώ μου.
 Κι αφήνω ανέπαφη
μονάχα μια λέξη ,
«συντροφικότητα».

Αχιλλέας Φιστουρής

Δημοσιεύθηκε από

apothalassia2018

Βήμα κοινωνικού προβληματισμού,αναζήτησης στην ποίηση και λογοτεχνία Επισήμανση: Χρήση εικόνων από άλλες πηγές δεν ενέχουν κανένα οικονομικό σκοπό

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Google photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s