ΑΚΟΥΣΜΑ ΨΙΘΥΡΩΝ

ΑΚΟΥΣΜΑ ΨΙΘΥΡΩΝ

Απόψε κάθισε στο κεφαλόσκαλο δίπλα μου
κι άκουσε τη ζωή που περνά.
Μοναχικός αγέρας είμαι που φυσά
πότε κυκλοθυμικά και πότε απάνεμα,
που ξεχάστηκα σ’ ένα παλιό δρομολόγιο.

Δώσε μου το χέρι και με τη θέρμη σου
που είναι σκοτεινιά κι αναλαμπή,
το σούρουπο και το λυκαυγές
σε μια απρόσμενη συνεύρεση,
διάλυσέ μου τα σκοτάδια.

Ακούμπησέ με
κι ας νιώσουμε αυτό που έρχεται.
Όταν βρεθούμε ξανά σε κλοιό,
με συνθήκες αφόρητης πίεσης.
Γι αυτό που κρύβουμε μέσα μας ,
σαν εφτασφράγιστο μυστικό,
που δηλώνει το χτες και το αύριο
με μια γεύση πικρή να υποθάλπει.
Μακρινά ταξίδια πάλι θα φέρει ο νους
στις στιγμές τις ανυποχώρητες,
που στις καταβόθρες τις ανεπίστρεπτες
για ένα αέναο μέλλον θα ορθοδρομούν.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πινακες ζωγραφικης ακουσμα ψιθυρων

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: