Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

Με κατοικεί η θάλασσα ~

Με κατοικεί η θάλασσα
της κερασιάς το άνθισμα
του πρώτου κλάματος η βία
του πρωινού το σκίρτημα
το άνοιγμα μιας πόρτας βαριάς
το σημείο εκκίνησης μιας γραμμής τεθλασμένης

Με κατοικεί η θάλασσα
η άβυσσος η ίδια
τέρατα με τρία κεφάλια
αδηφάγα στόματα
υπόκωφα ουρλιαχτά
στοιβαγμένα κρανία

η πρώτη φορά που σ’αντίκρυσα
του ανείπωτου το άπειρο

Με κατοικεί η θάλασσα
το τέλος κι η αρχή
οι σταθμοί
οι παύσεις
ανακατεύονται με τα κύματα
αλλού τα μέλη μου
αλλού τα λόγια μου

Να αναπνέεις απ’ τη μύτη
Αν πιεις νερό να μην τρομάξεις
Αν κουραστείς να κολυμπάς σταμάτα
Να αφεθείς στην επιφάνεια
ξέρει καλά αυτή
και θα σε πάει.

Αξιώτη Αργυρώ

*photo: Patrick von Kalckreuth_The north sea
_1898-1970^

Η εικόνα ίσως περιέχει: νερό, ωκεανός, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση