Kατηγορίες
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ

Δάκρυα

Δάκρυα


Τα θερινά πρωινά,
πρόσωπα και χέρια κουρασμένα
κεντούν με υπομονή και επιμονή
τα ρυτιδωμένα κορμιά της γης,
που στέκουν με καμάρι
πάνω απ’ τ’ ασπροχώματα.
Τα μάτια υγραίνουν.
Τα δάκρυα κυλούν.
Το χαμόγελο γεννιέται.
Μύρισε μαστίχα και γιορτή.
[Μαρία Θωμάδη]
*photo: Vincent Van Gogh
_Olive Trees in a Mountainous Landscape^1889

Η εικόνα ίσως περιέχει: υπαίθριες δραστηριότητες

από apothalassia2018

Βήμα κοινωνικού προβληματισμού,αναζήτησης στην ποίηση και λογοτεχνία
Επισήμανση: Χρήση εικόνων από άλλες πηγές δεν ενέχουν κανένα οικονομικό σκοπό

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s