Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

Φιμωμένη κραυγή

Φιμωμένη κραυγή


Χειμώνιασε και θαρρείς
πως ο χρόνος πάγωσε τα χαμόγελα.
Τα λεπτά ξεθώριασαν τα όνειρα,
οι ώρες ξέφτισαν τις ελπίδες,
οι μέρες βύθισαν την πίστη.
Συνθήματα που γράφονται στις σκιές
και δύουν με τις πρώτες ακτίδες του ηλίου,
οι αναμνήσεις.
Μάτια υγρά, φωνή στεγνή.
Φιμωμένη η κραυγή που στέκεται σα μαριονέτα.
Μονάχα κάποιες σκόρπιες λέξεις γεννιούνται
μα κι αυτές χάνονται και γίνονται σκόνη,
Μονάχα κάποιες κουβέντες ξεχασμένες ανθίζουν
μα κι αυτές καίγονται και γίνονται στάχτη.
Κι αναρωτιέσαι,
αν μέσα σ’ αυτόν τον ορυμαγδό
θα λάμψει μονοπάτι βροχής,
για να ξεπλύνει αμαρτίες και ψέματα∙
Αν τελικά φταίει ο χειμώνας,
που η συνείδηση έπεσε σε νάρκη.


{ Μαρία Θωμάδη }
*photo:
Beijing\The Masked City_Sean Gallagher^March 2015

Μπορεί να είναι εικόνα 2 άτομα, άτομα που στέκονται και πανωφόρια

από apothalassia2018

Βήμα κοινωνικού προβληματισμού,αναζήτησης στην ποίηση και λογοτεχνία
Επισήμανση: Χρήση εικόνων από άλλες πηγές δεν ενέχουν κανένα οικονομικό σκοπό

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s