Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

Ημερολόγιο

Ημερολόγιο


Φεύγει ο χρόνος σημαίνει αλλάζουν οι καιροί


Το αγόρι που αγάπησα για πάντα’ βρήκε ταίρι
Και οι λίστες των ανέργων πολλαίνουν


Τα γεγονότα δια σχίζουν την καθημερινότητα
Τα μικρά, τα δικά μας
Τα μεγάλα, όλων των ανθρώπων


Βαραίνουν στο λαιμό μου οι πληγές όλου του κόσμου
Δε φταίω για τίποτα μα φταίω για όλα


Βρίσκει χίλιους τρόπους η σκουριά να οξυδώσει το σίδερο
Από την κορυφή μέχρι την τελευταία τάξη


Ξεχνάω από που έρχομαι σημαίνει υποτάσσομαι
Ξεχνάω τα γεγονότα σημαίνει χάνομαι


Τυφλώνομαι από έναν αλλόκοτο πολιτισμό που ξεπροβάλλει
Κρατώντας μία τερατώδη απαστράπτουσα τεχνολογία
Αγαπάει μόνο τον εαυτό του


Δεν καταναλώνω
Τώρα ήρθε ο καιρός του θέρους
Βία, μίσος, ακινητοποίηση έως πνιγμού, πόλεμος, σεισμοί
Τώρα ήρθε ο καιρός του θέρους


Θα έρθουν μέρες που θα περιπλανιώμαστε στους κήπους
Θα κάνουμε συντροφιά στα μεγάλα δέντρα
Ο ήλιος θα μπαίνει από τα ξέφωτα
Το χορτάρι θα φωτίζεται
Το νερό θα αντανακλά τον ουρανό


Τα ηλιοτρόπια θα στολίζουν όλη την ανθρωπότητα
Τα λουλούδια προτείνουν τέτοιους κόσμους


Έχω πίστη.


{ Μαρία Άννα Τσούχλη, 30.12.20 }
*photo:
West Java-Indonesia_ Iqbal Kusumadirezza ^2020

Μπορεί να είναι εικόνα 1 άτομο και στέκεται

από apothalassia2018

Βήμα κοινωνικού προβληματισμού,αναζήτησης στην ποίηση και λογοτεχνία
Επισήμανση: Χρήση εικόνων από άλλες πηγές δεν ενέχουν κανένα οικονομικό σκοπό

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s