Kατηγορίες
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ

Εξάρτηση (σαν πανοπλία)

Εξάρτηση (σαν πανοπλία)


Ο καθένας με τα ναρκωτικά του.
Άλλος το φαγητό,
άλλος τα νύχια του,
άλλος το γκόμενο του.
Για να έχεις μια μαμά να σε αγκαλιάζει,
μια πιπίλα να ηρεμείς,
ένα στήθος να βυζαίνεις.
Ένα μωρό αποστεωμένο, παγωμένο, με αναφιλητά,
που ονειρεύεται κουβερτούλες, γάλα εβαπορέ και δάκτυλα πιπιλημένα.
Που θέλει την δόση του,
μιας και δεν είχε μάνα να του δώσει.
Και βρίσκει τη μανούλα του μεσ’ την αυτοκαταστροφή του,
μιας και ποτέ δεν ένιωσε να ζει,
μα διαισθάνθηκε τον μέλλοντα θάνατό του.
Και δε μπορεί μονάχο του,
μιας και μονάχο του ψαχούλεψε κάθε παρηγοριά του σε στερημένα πρόσωπα,
μα δε συνήθισε ακόμα τόσα μονόδρομα στερητικά.


{ Μαρουκλιώ Ζαννίκου }
| photography: Ren Hang _photographer & poet:1987-2017 |

Μπορεί να είναι εικόνα εσωτερικός χώρος

από apothalassia2018

Βήμα κοινωνικού προβληματισμού,αναζήτησης στην ποίηση και λογοτεχνία
Επισήμανση: Χρήση εικόνων από άλλες πηγές δεν ενέχουν κανένα οικονομικό σκοπό

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s