Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

108

108
Ώρες πολλές τα λέμε με τη νύχτα
γύρω απ’ της εξομολόγησης την τάβλα καθισμένοι.
Τις μοναξιές μας αραδιάζουμε κι ακούμε
τα καρδιοχτύπια που αστράφτουν ξαφνικά
όταν αυτή θέλει να κοιμηθεί μέσα στα μπράτσα της
κι εγώ ξύπνιος να μείνω για ν΄ ακούσω
τι λεν τα όνειρα κρυφά πίσω από την πλάτη μου.
Ταξίδι συνωμοτικό σ΄ απόμερο δωμάτιο.
Αποκαλύψεις που δεν θα ‘πρεπε να λέμε.
Μα αν δεν έχεις από κάπου να πιαστείς
τσιμπολογάς τα μυστικά σου χωρίς τύψεις
σ΄ ένα παλιό σανίδι μ΄ όποιον να ‘ναι.
Αντώνης Λάρδας~
*photo: Τάκης Τλούπας_Γεώργιος μοναχός ο Σέρβος
^1969

Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

Μετρήστε

Μετρήστε
μετρήστε
μετρήστε την αγάπη
σε εξασφαλισμένα
ομόλογα δημοσίου
εξαργυρώστε την
σε ασφαλείς εργασίες
με μπόνους παραγωγικότητας
κερδίστε διακοπές
σε παραθαλάσσιες ακρογιαλιές
αυνανιστείτε
τις Αγίες Κυριακές
και δώστε
στον προϊστάμενο σας
λίγο
από τον οργασμό
του σαββατοκύριακου
οικτηρμού σας
που ξέρετε
μπορεί
να σας δώσει
ένα γραφείο
με θέα τον τοίχο
και τις δύσκολες ώρες
που θα χρειαστεί
να τινάξετε
τα μυαλά σας
στον αέρα
να μην λερώσετε
τη μοκέτα.
Βασίλης Παχουνδάκης_2020
*photo: René Magritte_Golconda^1953

Η εικόνα ίσως περιέχει: υπαίθριες δραστηριότητες
Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

Έφηβο καλοκαίρι~

υπόσχεσαι θα ‘ναι
αιώνιο το καλοκαίρι
ξέρω λες ψέματα ξανά
όμως έτσι απαντέχω κάθε χειμώνα
πως θα ‘ρθει πάλι
έφηβο το καλοκαίρι

Μιχάλης Μελαχροινούδης
[από την τελευταία μέρα του Γενάρη]

*photo: Kitao Masayoshi_Gabichô
_Bunting and Cherry Blossoms^1790

Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

Ελάχιστη Μνήμη

Η ελάχιστη μνήμη
Με δυό γραμμές τα ίχνη μιάς αναχώρησης
Βραδινή πτήση
Εφιάλτες στ’αεροδρόμια
Γεμάτα θλιβερά φώτα κι άγνωστα βλέμματα

Η ελάχιστη μνήμη
Ένα ζαρωμένο καθημερινό σημείωμα
Στο βάθος μιάς άδειας τσέπης

Η ελάχιστη μνήμη
Ένας υπαινιγμός ακατανόητος -ακόμα.

Πουλιά κι απογεύματα
Στα κάγκελα της νοσταλγίας.

Κώστας Ζαφείρης~

*photo: Wassily Kandinsky & Charlotte Rudolph
_photos & diagrams for article^1926

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα
Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΣΥΜΒΑΝΤΑ

Περπατώ πολύ συχνά , μόνος,
απορροφημένος στις σκέψεις μου.
Όλα γύρω μου γυρίζουν κινηματογραφικά.
Το τέλος του δρόμου ξαφνικά σα να έγινε αρχή,
παρατώντας μισοτελειωμένες τις σκέψεις μου.

Αθόρυβα το σούρουπο ξετυλίγεται ,
αφήνοντας της νύχτας τα πέπλα να περιμένουν,
καμαρώνοντας για τη δύναμη της στιγμής.
Καθώς στο ημίφως , το τέλειωμα της μέρας,
μια απρόβλεπτη , ξεχασμένη ηλιαχτίδα, ξεστράτισε
και πάγωσε το χρόνο.

Της απρόσμενης αυτής εξέλιξης
ένας παράξενος ιστός αναδιπλώθηκε
κι η δύση κοντοστάθηκε,
το δειλινό έλουσε
κι το αιχμαλώτισε.

Τέτοια συνταραχτικά συμβάντα,
Παραμένουν αναξιοποίητα
Καθώς η μοναξιά αιωρείται.

Αχιλλέας Φιστουρής

10οςΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ 2019

ΒΡΑΒΕΙΟ ΣΤΗΝ ΕΝΤΕΧΝΗ ΠΟΙΗΣΗ , ΠΡΟΣ ΤΙΜΗΝ ΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΣΟΛΩΜΟΥ
Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΚΥΠΡΙΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ (Ε.Π.Ο.Κ.)

Β΄ΒΡΑΒΕΙΟ

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.
Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

ΑΝΕΜΟΖΑΛΗ

Δείτε βουνά και μονοπάτια, δείτε θάλασσες σε νηνεμία,
δείτε λιβάδια , εγκλωβισμένα στο πέρασμα του χρόνου.
Δείτε ποτάμια γοργόφτερα που παρασύρουν πικροδάφνες,
στους διαδρόμους της συνείδησης που η ψυχή αγρυπνά.
Δείτε μια φλαμουριά που απλώνει το άρωμά της πάνω μου,
δείτε ένα κύμα που μου ψιθυρίζει κρυφά.
Ορμητικός ένας καταρράκτης αχολογά στην καρδιά μου,
ένας έναστρος ουρανός , απλώνεται στα μάτια μου.
Με συντροφεύει ανάμεσα σε χαρές και λύπες
τις στιγμές που θέλω να εξαφανιστώ σε απόμερο ακρογιάλι,
κάτω από την πολυταξιδεμένη χαίτη του λευκού αλόγου.

Απ’ τις σκοτεινές νύχτες που το μουντό βασιλεύει,
έως τη στιγμή της άνοιξης που ερωτοτροπεί το φως.
Και που μέσα μου φαίνεται ότι ακροβατεί σε παραμύθι,
η ζωή είναι μια παλαίστρα, όπου μονομαχούν φως κι άβυσσος.
Κι ανάμεσά τους εγώ που αλλάζω πορεία,
ένα μυροβόλο αγέρι που φυσάει από την εποχή του τυφλού ποιητή,
ψάχνοντας απάνεμο ακρογιάλι για να ζωντανέψουν χιλιετίες πριν.

Οι περασμένες εποχές ζωντανεύουν σαν ταινία , απλώνονται,
αφήνοντάς μας μια μουδιασμένη αίσθηση σε απόκοσμο φως.
Οι σκηνές όμως εξουθενώνονται ,κουβαλώντας το παρελθόν.
Η διαδρομή πολλές φορές αδιέξοδη δεν οδηγεί στο πλάτωμα,
που η ψυχή θυμάται ότι είχε ζήσει απλόχερα σε πρωτινούς δρόμους,
σαν φωτεινή αναλαμπή στις συμπληγάδες της σιωπής.
Κι αναπόφευκτα το τέλος αναφαίνεται στο πρώτο φύσημα του θανάτου.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πίνακες ζωγραφικής ΑΝΕΜΟΖΑΛΗ
Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

ΦΕΥΓΑΛΕΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

ΦΕΥΓΑΛΕΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ

Έρχεται η στιγμή και τώρα φτάνει,
που ακόμη και τα στατικά δέντρα
θα βγάλουν πόδια
και θα προχωρήσουν στητά
από το οπτικό μας πεδίο.
Και τότε εμείς
οι κατά φαντασία εύρωστοι
και παντογνώστες
ανήμποροι όσο ποτέ,
θα τα ακολουθούμε
βαραίνοντας τα βήματά μας,
που θα αφήνουν στο χώμα
ανεξίτηλα ματωμένα χνάρια.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πινακες ζωγραφικης φευγαλεες σκεψεις"
Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

ΑΝΑΛΑΦΡΗ ΨΥΧΗ

ΑΝΑΛΑΦΡΗ ΨΥΧΗ

Έσκυψα στην ψυχή μου με μουντό ουρανό κι άρωμα

το απόβραδο στα σοκάκια της γειτονιάς

τη στιγμή που η βροχή  έγλειφε το πεζοδρόμιο,

σα νυχτερίδα  που λούστηκε στο ημίφως.

Τώρα ανοίγω το βήμα μου στην καθημερινότητα

περιδιαβαίνω τη θύμηση  στην άλλη διάσταση περνώ ,

τη διάσταση που αναθαρρεί.

Το υπέρτατο ον

που ακολουθεί την πορεία των γεγονότων

άηχο χωρίς παρισταμένους.

Μοναχικός καβαλάρης αμφιταλαντευόμενος  

στις γωνιές της νύχτας

και στην ηλιαχτίδα που χαράζει.

Δυο όψεις του ίδιου νομίσματος

φτώχεια εγκατάλειψη ορφάνια,

αναγέννηση ψυχική ομορφιά.

Κι η ποίηση ακουμπά τον ουρανό

με γήινα πόδια

αμφιταλαντεύεται στη νύχτα που φεύγει

και στο χάραμα  που ορθώνεται.

Αναγαλλιάστε φωνές του ωραίου

χάνομαι ανάμεσα στη θύμηση  αποκομμένη

απ ΄τ ΄ χνάρια της λησμονιάς.

Έσκυψα στην ψυχή μου με μουντό ουρανό κι άρωμα.

Αχιλλέας Φιστουρής

Image result for πινακες ζωγραφικης ΑΝΑΛΑΦΡΗ ΨΥΧΗ
Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

ΑΝΑΒΑΘΜΙΔΩΣΕΙΣ

ΑΝΑΒΑΘΜΙΔΩΣΕΙΣ

Ι
Ηλιόλουστο το πρωινό γαλάζιο
κι ηρεμούσα μέσα μου.
Όλα μιλούν μέσα μου
σαν από φοιτητικό αμφιθέατρο
διδασκαλίες.
Αναπολώ γωνίες κι ανοιχτά παράθυρα.
Θέλω να αποταθώ σε συμφοιτητές
φίλους με την οπτική της εμπειρίας.
Ξετυλίγεται ο νους στο λιόγερμα.
ΙΙ
Φέρτε στο νου μοναχικές στιγμές στο ημίφως
να σας πολιορκούν
με μια απέραντη σιωπή
που θα ρίξει αλάτι στις νωπές πληγές
καθώς σκιές αιωρούνται
με ανέκφραστα χαρακτηριστικά προσώπου
κι ενίοτε παραστέκουν
θα με νιώσετε, παραμένει ανήμπορο
εξαϋλώθηκε στο λιόγερμα.
ΙΙΙ
Εν κατακλείδι όλα έχουν το τίμημά τους.
Κλείσε μέσα σου τη θέληση για ζωή
κι ό,τι φωτεινό σε κράτησε.
Χαμήλωσε στις γειτονιές του κόσμου
εκεί που η ψυχή αναθαρρεί ,βυθίσου.
Αφουγκράσου το νέο που γεννιέται
στη νομοτέλεια της φύσης.
Επέλεξε όμως στο κενό να συνεχίσεις.

ΙV

Νιώσε το κάλεσμα
δρόμος χωρίς αύριο
στέρηση και θλίψη μαχαίρι,
διαρκής αναζήτηση.
Τις συμπληγάδες πέτρες απόφυγε
θυσίασε τη ξέφρενη νιότη να ζήσει η άλλη.
Στο μεταίχμιο της πορείας σου
αναλογίσου
μοναχικός αντίπαλος ο εαυτός σου.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πινακες ζωγραφικης αφουγκράσου το νεο που γεννιέται
Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

ΣΤΙΣ ΠΛΑΪΝΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ

ΣΤΙΣ ΠΛΑΪΝΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ

Ανηφόριζε ο δρόμος φιδίσιος στην πλαγιά
για ριψοκίνδυνους σε θέα καμένων δέντρων,
σε προδιάθετε αρνητικά.
Όταν τον ανέβαινες χυνόταν σε αυλακωμένα μάγουλα
καυτός ενσυνείδητος σε αναπάντεχες πορείες.
Κάποιες απ ΄ αυτές αίσθηση βάλσαμου
οριοθετούσαν τις νευρώσεις
κι άλλες σφιχτοδεμένες στα χέρια
σε συγκρατούσαν από το χαλασμό.
Όμως δημιουργούσαν τραύματα από αυτά
που ψυχορραγούν και τα νιώθεις συνέχεια στα ακροδάχτυλα,
ανάμεσα στα δόντια στην άκρη των χειλιών.
Κάθε φορά που θέλεις να εξωτερικεύσεις
ένα συναίσθημα από ψυχική ευφορία,
να ερωτοτροπείς σαν να ορθώνεσαι ξανά.
Οι γρύλοι τα αηδόνια τα θαλασσοπούλια,
συμμέτοχοι στη μυσταγωγία που σε ολοκληρώνει
αποκρύπτουν την ισορροπία
σε ό,τι αντιστάθηκε μετά την κοσμοχαλασιά,
ήταν εκείνο που μας περπάτησε ένα βήμα πιο πάνω.
Μια χαραγή ηλιαχτίδας περιδιαβαίνοντας σε τόπους
ιστορικούς και χαμένους.
Δροσοσταλιά πρωινή ιεροτελεστία
σε προδομένους πρωταγωνιστές διηγημάτων
που ποτέ δε θα βρουν δικαίωση
στο διάβα του χρόνου.

Αποσβολωμένος μοναχικός άλαλος σκυφτός
βρίθεις από αναμονή δυστοκίας,
αναζητάς ψαχουλεύοντας το μυστικό της ζήσης
συντρίβοντας βήμα βήμα τα βάσανα που σε συντρίβουν.
Μόλις που ανασκαλεύεις την έσχατη φράση
που την πάλευες μέσα σου να την ξεστομίσεις,
πότε σαν αλόγιστη χαρά
πότε ως ακατάσχετη θλίψη
ριγμένη στον πάτο της θάλασσας.
Κι ήταν η σκέψη γαλάζιο κι οσμή μουσικής,
αλλά δε σου μένει πια ούτε ήχος ούτε αίσθηση.
Κλείνεις μέσα σου τον ουρανό και τη βροχή,
δίνεις ζωή ακαθόριστα σε μια ανοιχτή πληγή
κι ακολουθείς το πουθενά με σπασμένη πυξίδα,
περιμένοντας τον τυφώνα να σε ισοπεδώσει πρώτος.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πινακες ζωγραφικής ΣΤΙΣ ΠΛΑΪΝΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ