Kατηγορίες
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ

2η εκδήλωση της Ομάδας Φίλων της Ποίησης στη Χίο

Συμμετοχή στη 2η εκδήλωση της Ομάδας Φίλων της Ποίησης στη Χίο στο Perivoli ,με το ποίημα ΣΥΝΤΡΟΦΕΜΕΝΗ ΘΑΛΑΣΣΑ. Μια όμορφη βραδιά γεμάτη ποίηση και μουσική, στο φως της πανσελήνου ,με αρκετό ακροατήριο που χειροκρότησε ένθερμα την προσπάθειά μας και μας δίνει κουράγιο να συνεχίσουμε.[το 6ο τεύχος του περιοδικού Σείστρο κυκλοφορεί και διανέμεται δωρεάν]

https://www.facebook.com/100015010470997/videos/pcb.1184150365428635/294691255360308?cft[0]=AZVrFpAW2KUgVmQcjaeM7gXKj1AICDEl6n2OLJ0lfVptFPh4hYOxtLBy5mqaj4BqMRrTCjHNH6utSVYlIqJhUvapuO9uofkMg4M-1eWGLQGfInjyD0ULEwyncXWzgLa8FsA&tn=*bH-R

Kατηγορίες
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ

Δέκα ποιήματα του Αχιλλέα Φιστουρή

Δέκα ποιήματα του Αχιλλέα Φιστουρή
ΣΤΑ ΒΑΘΙΑ
17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2021
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: 151

Δέκα ποιήματα του Αχιλλέα Φιστουρή
Σήμερα στη στήλη «Στα βαθιά» ,καλεσμένος μου είναι ο ποιητής Αχιλλέας Φιστουρής από το νησί της Χίου. Σπούδασε Παιδαγωγικά και δίδαξε στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Έχει εκδώσει μια ποιητική συλλογή που τιτλοφορείται «Αποθαλασσία». Ποιήματά του έχουν φιλοξενηθεί στον έντυπο και τον ηλεκτρονικό λογοτεχνικό τύπο. Διαχειρίζεται την ιστοσελίδα: apothalassia.com. Η ποίησή του είναι λυρική, υπαρξιακή,εσωτερική. Ο λόγος του είναι περίτεχνος, πολύχρωμος, ζωντανός, βαθύς. Εμπνέεται από την επαφή με τη φύση, τον έρωτα, τα όνειρα, τις σκηνές της καθημερινότητας, τα μεταφυσικά ερωτήματα. Θα τον γνωρίσουμε καλύτερα μέσα από δέκα διαλεχτά ποιήματα!

ΑΝΕΣΠΕΡΟ ΦΩΣ

Βλέμμα στατικό γεμάτο έκπληξη
στα χνάρια της ανατολής.

Βλέμμα ανήσυχο στη θέα της έρημης γειτονιάς.
Η φωνή του μανάβη πρωινό άνοιξης
και το αγιάζι της νύχτας καθισμένο στο γιασεμί.
Ακόμα και το απαλό φτερούγισμα του σπουργίτη
ανάμεσα στα χρωματιστά γεράνια τσιμπολογώντας,
προδιαθέτει το καλημέρισμα.

Βλέμμα ατάραχο δημιουργία εντύπωσης
στην εναλλαγή των χρωμάτων ζωηρόχρωμης υφής.
Όταν τα παράθυρα ανοίγουν λούζεται ο διάδρομος
ακόμα κι αν οι πίνακες διαχέουν στο πρώτο φως
το γαλήνιο της θάλασσας, έτσι ώστε τα έπιπλα
να συμμετέχουν στην πανδαισία της γιορτής των θνητών.

Βλέμμα παρακλητικό στο υπέρτατο ον,
να μη χαθεί το φως των ελπίδων.
Ο ήλιος έγειρε όλα πια βαραίνουν
και σε μια αποστροφή το βλέμμα,
δεν έχει πλέον να κρατήσει τίποτα.

ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΣΥΜΒΑΝΤΑ

Περπατώ πολύ συχνά , μόνος,
απορροφημένος στις σκέψεις μου.
Όλα γύρω μου γυρίζουν κινηματογραφικά.
Το τέλος του δρόμου ξαφνικά σα να έγινε αρχή,
παρατώντας μισοτελειωμένες τις σκέψεις μου.

Αθόρυβα το σούρουπο ξετυλίγεται ,
αφήνοντας της νύχτας τα πέπλα να περιμένουν,
καμαρώνοντας για τη δύναμη της στιγμής.
Καθώς στο ημίφως , το τέλειωμα της μέρας,
μια απρόβλεπτη , ξεχασμένη ηλιαχτίδα, ξεστράτισε
και πάγωσε το χρόνο.

Της απρόσμενης αυτής εξέλιξης
ένας παράξενος ιστός αναδιπλώθηκε
κι η δύση κοντοστάθηκε,
το δειλινό έλουσε
κι το αιχμαλώτισε.

Τέτοια συνταραχτικά συμβάντα,
Παραμένουν αναξιοποίητα
Καθώς η μοναξιά αιωρείται.

ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΡΕΙΑΣ

Στη στροφή κοιτάζω το βλέμμα σου.
Πήγαινε κι ερχόταν και μας κοίταζε
πότε ριγμένο καταγής ,πότε απόμακρο.
Ένα βλέμμα ατσάλινο , αιωρούμενο
στη δροσιά του πρωινού πάνω στο άνθος.
Ένα αλλόκοτο βότσαλο, που μιλούσε
σε γνώριμα μονοπάτια της ψυχής μας.

Το βλέμμα σου δεν έμοιαζε με τ’ άλλα.
Περνούσε αργά ανάμεσα στα γεγονότα,
που μας άνοιγαν δρόμο για τα θέλω μας.
Να σημάνει πως το τέλος είναι κοντά
και δεν αρκεί να φύγουμε αβίαστα.

Όσο κι αν παλεύουμε να ορθοποδήσουμε
κι αν γαντζωνόμαστε σφικτά σε άλλα χέρια
κι αν ενώνουμε τη θέρμη μας, με τη θέρμη
του υπέρτατου όντος
κι αν σβήσανε όλα γύρω μας,
μένει μόνο η βαθιά πεποίθηση να ομονοήσουμε
μέσα στην κοσμοχαλασιά.

ΤΟ ΛΕΥΚΟ ΤΟΥ ΚΥΜΑΤΟΣ

Το λευκό του κύματος γήινος αντικατοπτρισμός
αντανακλά το ταξίδι της προέλευσης.
Το λευκό του κύματος ψιθυρίζει στο αυτί σου,
το δικό σου ήχο
αυτόν που θέλεις ν’ ακούσεις
απόκοσμη δική σου μουσική,
αυτή που σε συνόδευε στη ζωή.
Ίσως ξαναζήσεις τέτοιες στιγμές αν το ορίζεις
αν θεατής παρακολουθείς την αδιαφορία γύρω σου,
που σου θυμίζει διακριτικά
το ταξίδι της προέλευσης.
Στην πολυκύμαντη ζωή , αναζήτησες πολλά.
Εκείνα που σε γέμιζαν στο ταξίδι
νεκρούς σφυγμούς και ζωντανούς ήχους.
Βίωσες την ανεμοζάλη στην κοσμοχαλασιά
και το ανεμόδαρτο των αδικημένων
το ψαλίδισμα της ορμής των νέων .
Εμπειρίες μοναδικές που σε συνεπαίρνουν
επειδή ήθελες να ζεις τη στιγμή ως το μεδούλι.
Μπορεί τότε να συναντήσεις τις χαμένες ευκαιρίες,
την αναθάρρηση στο ξέσπασμα της νιότης.
Τη ζωή να σου γνέφει κάθε φορά στου κύκλου τα γυρίσματα.
Περιμένεις ανταπόδοση για ό,τι ταξίδεψες
εμπειρίες, γνώση, αναζήτηση,
το λευκό του κύματος.

ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ

Κεραμοσκεπή τριγωνική
δέντρα με υψωμένα χέρια,
των πιστών τα χέρια
σε καλούν σε προσευχή.

Γερμένη κουρτίνα
ίχνη φωτός στο μισοσκόταδο,
σφύριγμα αγέρα, στο στενό
σιγαλιά απόλυτη απλώνεται.

Στη γέφυρα γυροσκοπική πυξίδα
άυπνη, δείχνει το βορρά
ακτές μαύρες ,αφιλόξενες
χάρτες απλωμένοι, νεκροί.

Ο φάρος που αναβοσβήνει
ταξίδι στη νύχτα, όνειρο άπιαστο
τ’ αστέρια που ξαγρυπνούν,
μάτια σφαλιστά.

ΑΠΟΓΡΑΦΗ

Εποχή της ενδοσκόπησης
της χαλαρής μνήμης
της μακρινής συνάντησης

Εγκλωβισμένος στο δωμάτιο του μυαλού
το πραγματικό μέσα σου αναμοχλεύεις
αυτό που μένει κρυφό στο χάιδεμα του ήλιου

Ανταριασμένες στιγμές σημαδεμένες
και μια ηλιαχτίδα φως στο κενό
παρόρμηση και ξέσπασμα
αυτό που προσδιορίζει το αύριό σου

Σε πολιορκούν χαμένες στιγμές
ο ήλιος στάθηκε στο δειλινό
και πνιγμένες ιαχές δέντρων

ΕΣΚΥΨΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ

Έσκυψα στην ψυχή μου με μουντό ουρανό κι άρωμα
το απόβραδο στα σοκάκια της γειτονιάς
τη στιγμή που η βροχή έγλειφε το πεζοδρόμιο,
σα νυχτερίδα που λούστηκε στο ημίφως.

Τώρα ανοίγω το βήμα μου στην καθημερινότητα
περιδιαβαίνω τη θύμηση στην άλλη διάσταση περνώ ,
τη διάσταση που αναθαρρεί.

Το υπέρτατο ον
που ακολουθεί την πορεία των γεγονότων
άηχο, χωρίς παρισταμένους.

Μοναχικός καβαλάρης αμφιταλαντευόμενος
στις γωνιές της νύχτας
και στην ηλιαχτίδα που χαράζει.
Δυο όψεις του ίδιου νομίσματος
Φτώχεια, εγκατάλειψη, ορφάνια,
αναγέννηση ,ψυχική ομορφιά.

Κι η ποίηση ακουμπά τον ουρανό
με γήινα πόδια.
Aμφιταλαντεύεται στη νύχτα που φεύγει
και στο χάραμα που ορθώνεται.
Έσκυψα στην ψυχή μου με μουντό ουρανό κι άρωμα.

Η ΣΙΓΑΛΙΑ

Όταν χαθεί η σιγαλιά της νύχτας, αφουγκράσου
τι γίνεται στο ξέφωτο . Είναι η στιγμή που
στους δρόμους ακούγεται μια ιδιότυπη μουρμούρα
αυτών που επιστρέφουν κι ο έρωτας καραδοκεί.

Όταν χαθεί η σιγαλιά της νύχτας, φεύγει ο χρόνος.
Σκοτεινές βιαστικές φιγούρες διασχίζουν το δρόμο
και των ερώτων οι πόθοι υποκλίνονται
μπρος στις προκλήσεις του άγνωστου.

Όταν χαθεί η σιγαλιά της νύχτας, είναι ξημέρωμα.
Ό,τι έχει γίνει δεν αντέχεται στην πρώτη ηλιαχτίδα
κι ούτε στα ανοιχτά παράθυρα των σπιτιών.

Το καρτέρεμα να είναι πολύ. Μόλις βεβαιωθείς
πως οι γωνιές του έρωτα άδειασαν, πως οι απόκοσμες
μουσικές έσβησαν στο κατόπι της νύχτας,
ρίξε άπλετο φως διακριτικά κι αγνάντεψε
το ξύπνημα του ορίζοντα , φως μοναδικό
και το βουητό της βροχής που κοντοζυγώνει.

Έτσι αναπάντεχα οι ήχοι σε προδιαθέτουν
πως κάτι γρήγορο περνά και χάνεται στο ημίφως
ένας ληστής , που τρέχει στο πεζοδρόμιο,
ένας μεθυσμένος , που τρικλίζει τα βήματά του,
ένα ασθενοφόρο, που μεταφέρει τον τραυματία,
μείνε ακόμα, μην κλείσεις το άπλετο φως.

Ό,τι πέρασε από μπροστά σου ανήκει στη φαντασία.
Είναι το σκοτεινό κομμάτι της μεγάλης νύχτας ,
δοσμένο αλληγορικά, παρανομία, έρωτας, καθήκον.
Που μέρος να κρυφτεί αποζητά τούτη τη στιγμή.

Αποδέξου την ιδιομορφία αυτή της νύχτας,
με σημείο αναφοράς το μέσα σου,
κι αγκάλιασε το σκοτεινό κομμάτι.
Έπειτα σβήσε πάλι το άπλετο φως αθόρυβα,
πριν ο ήλιος ρίξει τις δικές του ακτίνες.

ΖΩΗ ΧΡΩΜΑΤΙΣΜΕΝΗ

Ξεχωρίζω τον τόπο και τη στιγμή
συντροφιά με πρόσωπα,
συντροφιά με επιθυμίες
και με θάλασσες σε ήρεμους κυματισμούς.

Κι εσύ διαγράφεις με τη θωριά σου,
το περίγραμμα που ζωντανεύει τα πρόσωπα
και τα χαρακτηριστικά
και τα συναισθήματά τους.

Μια ανάσα φωτός
είναι η δύναμη της θέλησής σου.
Με την ορμή και τη διάθεση
και το στόμφο της έκφρασης της ζωής.

Μιας ζωής που ορειβατεί
άλλοτε στα ανώγια κι άλλοτε στα κατώγια,
αφήνοντας ίχνη σε εξωτερικές διαδρομές
που σου κρατώ το χέρι.

ΤΟ ΧΑΔΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ

Όπως αντικρίζεις τη θάλασσα
αυτή αναθαρρεί,
κι η πνοή σου, ανάσα
δροσιάς είναι.

Και τότε το μέσα σου
ξεχύνεται σ’ αυτά
που κάποτε έζησες,
κι οι μνήμες που αναπόλησες
σε συντροφεύουν,
σε ηρεμία λυτρωτική
από τα βάσανα να σου
εμφυτεύουν.

Βιογραφικό σημείωμα

Δέκα ποιήματα του Αχιλλέα Φιστουρή

Ο Αχιλλέας Φιστουρής γεννήθηκε στην Καλλιμασιά της Χίου. Σπούδασε παιδαγωγικά στην Π.Α.Μ. , στο Π.Τ.Δ.Ε. Αθηνών και δίδαξε στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Ορίζει την ποίηση στη ζωή του, με τον ίδιο τρόπο που ανταμώνει τη θάλασσά του,όπως απλόχερα τού χαρίζεται κάθε πρωί από το ανοιχτό του παράθυρο. Ως τον μόνο ελεύθερο ορίζοντα, όπου οι άνθρωποι μπορούν να ταξιδεύουν, να ονειρεύονται και να ελπίζουν άφοβα. Έχει εκδώσει την ποιητική συλλογή «Αποθαλασσία» το 2019. Ποιήματά του έχουν δημοσιευθεί σε λογοτεχνικά περιοδικά και ιστοσελίδες. Διαχειρίζεται την ιστοσελίδα: apothalassia.com

Αχιλλέας Φιστουρής

Kατηγορίες
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ

«Σείστρο»

Με το τρίτο τεύχος (φθιν.2020) το ‘’Σείστρο’’, μία ποιητική απόπειρα της Ομάδας φίλων της ποίησης στη Χίο, συνεχίζει το ταξίδι του.
Στο τρίτο τεύχος που μόλις κυκλοφόρησε και διανέμεται δωρεάν την ποιητική τους συμβολή καταθέτουν:
Κώστας Αμπανούδης
Αργυρώ Αξιώτη
Σταματία Γεωργούλη
Άγγελος Ερατεινός
Μαρουκλιώ Ζαννίκου
Κώστας Ζαφείρης
Μαρία Θωμάδη
Μαρία Κλειδά
Αντώνης Λάρδας
Μιχάλης Μελαχροινούδης
Μαρία Μπριλή – Καλουτά
Βασίλης Παχουνδάκης
Δήμητρα Σκανδάλη
Αγγελική Σούτου
Τηλέμαχος Τσαρδάκας
Μαριάννα Τσούχλη
Άννα Φιλίππου
Αχιλλέας Φιστουρής
Αργυρώ Ψώρα – Θεοδωράτου
Επιμέλεια: Γιάννης Βούλγαρης
Εκδοτική επιμέλεια – εκτύπωση: Εκδόσεις «άλφα πι»
Το Σείστρο διανέμεται από το Βιβλιοπωλείο Πάπυρος (Απλωταριάς 42).
Για επικοινωνία: seistroxios@gmail.com

ΜΕ ΤΟ ΓΛΑΡΟ ΣΕΙΣΤΡΟ Φθινόπωρο 2020

Με το γλάρο
Της ελπίδας μου
Ταξιδεύω

Με της ζωντάνιας μου
Το κοχύλι
Οι ελπίδες μας ψυχορραγούν

Καθώς η νύχτα
Καθώς ο ύπνος
Καραδοκούν

Σαν τις ερινύες
Στις γωνίες των δρόμων
Ξαποσταίνουν

Ανοίγω τα μάτια μου
Σε κάλεσμα γιορτινό
Μιας άλλης εποχής

Αχιλλέας Φιστουρής

Kατηγορίες
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ


Σήμερα είναι η όγδοη και τελευταία μέρα συμμετοχής μου στον Διεθνή Μαραθώνιο Ποίησης, όπου με προσκάλεσε ο φίλος μου ποιητής Μιχάλης Μελαχρινούδης, τον οποίο ευχαριστώ θερμά. Θα πρέπει, λοιπόν, να δημοσιεύω μαζί με τη φωτογραφία μου κάθε μέρα και για 8 συνεχόμενες μέρες 1 ποίημά μου και να προσκαλέσω με τη σειρά μου έναν ή περισσότερους ποιητές για να συμμετάσχουν σε αυτήν την αλυσίδα της ποίησης #PeetMeNotLeave.
Με τη σειρά μου καλώ την ποιήτρια Βενετία Μακρυνώρη να συμμετάσχει, αν το επιθυμεί.
Τα ποιήματα όλων θα μεταφράζονται και στην Αγγλική γλώσσα ενώ θα δημοσιευθούν και στο Ρωσικό Ημερολόγιο Almanac.
Ευχαριστώ όλους κι όλες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μου, σ’ αυτό το ταξίδι, να είστε όλοι καλά με δημιουργική έμπνευση!
Ακολουθεί το όγδοο και τελευταίο ποίημά μου με τίτλο «ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ»:
ΣΟΥΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ
Κεραμοσκεπή τριγωνική
δέντρα με υψωμένα χέρια,
των πιστών τα χέρια
σε καλούν σε προσευχή.


Γερμένη κουρτίνα
ίχνη φωτός στο μισοσκόταδο,
σφύριγμα αγέρα, στο στενό
σιγαλιά απόλυτη απλώνεται.

Στη γέφυρα γυροσκοπική πυξίδα
άυπνη, δείχνει το βορρά
ακτές μαύρες ,αφιλόξενες
χάρτες απλωμένοι, νεκροί.


Ο φάρος που αναβοσβήνει
ταξίδι στη νύχτα, όνειρο άπιαστο
τ’ αστέρια που ξαγρυπνούν,
μάτια σφαλιστά.


Αχιλλέας Φιστουρής
(Από την ανέκδοτη ποιητική μου συλλογή ΣΕΛΙΔΕΣ ΟΝΕΙΡΟΥ)

#PeetMeNotLeave

DAY 8

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, ωκεανός, παπούτσια, ουρανός, υπαίθριες δραστηριότητες, νερό και φύση
Kατηγορίες
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ
Σήμερα είναι η έβδομη μέρα συμμετοχής μου στον Διεθνή Μαραθώνιο Ποίησης, όπου με προσκάλεσε ο φίλος μου ποιητής Μιχάλης Μελαχρινούδης, τον οποίο ευχαριστώ θερμά. Θα πρέπει, λοιπόν, να δημοσιεύω μαζί με τη φωτογραφία μου κάθε μέρα και για 8 συνεχόμενες μέρες 1 ποίημά μου και να προσκαλέσω με τη σειρά μου έναν ή περισσότερους ποιητές για να συμμετάσχουν σε αυτήν την αλυσίδα της ποίησης #PeetMeNotLeave.
Με τη σειρά μου καλώ την ποιητήτρια Steph Louise να συμμετάσχει, αν το επιθυμεί.
Τα ποιήματα όλων θα μεταφράζονται και στην Αγγλική γλώσσα ενώ θα δημοσιευθούν και στο Ρωσικό Ημερολόγιο Almanac.
Ακολουθεί το έβδομο ποίημά μου με τίτλο «ΣΤΙΓΜΕΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ»:


ΣΤΙΓΜΕΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ
Όλη η ομήγυρης ευδιάθετη το πρωινό
εσωτερική παρόρμηση ακατανίκητη.
Τα στοιχεία της φύσης σε εγρήγορση,
λαμπερά βότσαλα θρόισμα πεύκου,
άρωμα μνήμης διάσπαρτο.


Ξαφνικά φως, ένα δυνατό απόκοσμο φως
ξεπροβάλλει μα χάνεται στο βάθος.
Μια ηλιαχτίδα άνοιγε δρόμο να περάσουν
τα καθημερινά μας αβίαστα,
ένας δρόμος μ΄ αγκάθια να καραδοκούν.


Σαλτιμπάγκοι και τσαρλατάνοι
περιδιάβαιναν και χαζολογούσαν
κι η νύχτα κυλούσε την πραμάτειά της,
καυτές γωνίες ανάμεσα σε απόνερα
κι ο θάνατος να προσπερνά.


Όλη η ομήγυρης ευδιάθετη το πρωινό
το εσώψυχο εφτασφράγιστο μυστικό
κι ανάμεσά μας ο γοργοπόδαρος σάτυρος
να μας προκαλεί κι εμείς παραδομένοι.


Η κουρτίνα στον ορίζοντα άνοιξε
κι οι πρώτες σταγόνες φάνηκαν δειλά.
Μελαγχόλησες σαν ξάπλωσες στην ακροθαλασσιά
κι έβλεπες τις στιγμές να περνούν
αφήνοντας μια μυστηριακή ατμόσφαιρα να πλανάται.
Ασύλληπτο μουρμούρισες…
Το προδιαγεγραμμένο αντιστέκεται
κι ο νους φυλλορροεί.
Αχιλλέας Φιστουρής
(Από την ανέκδοτη ποιητική μου συλλογή ΕΝΑΛΙΟΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ)

#PeetMeNotLeave

DAY 7

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, ουρανός, υπαίθριες δραστηριότητες και φύση
Kατηγορίες
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ
Σήμερα είναι η έκτη μέρα συμμετοχής μου στον Διεθνή Μαραθώνιο Ποίησης, όπου με προσκάλεσε ο φίλος μου ποιητής Μιχάλης Μελαχρινούδης, τον οποίο ευχαριστώ θερμά. Θα πρέπει, λοιπόν, να δημοσιεύω μαζί με τη φωτογραφία μου κάθε μέρα και για 8 συνεχόμενες μέρες 1 ποίημά μου και να προσκαλέσω με τη σειρά μου έναν ή περισσότερους ποιητές για να συμμετάσχουν σε αυτήν την αλυσίδα της ποίησης #PeetMeNotLeave
Με τη σειρά μου καλώ τoν ποιητή/συγγραφέα Βασίλη Παχουνδάκη να συμμετάσχει, αν το επιθυμεί.
Τα ποιήματα όλων θα μεταφράζονται και στην Αγγλική γλώσσα ενώ θα δημοσιευθούν και στο Ρωσικό Ημερολόγιο Almanac.
Ακολουθεί το έκτο ποίημά μου με τίτλο «ΑΠΟΓΡΑΦΗ»:
ΑΠΟΓΡΑΦΗ
Εποχή της ενδοσκόπησης
της χαλαρής μνήμης
της μακρινής συνάντησης
Εγκλωβισμένος στο δωμάτιο του μυαλού
το πραγματικό μέσα σου αναμοχλεύεις
αυτό που μένει κρυφό στο χάιδεμα του ήλιου
Ανταριασμένες στιγμές σημαδεμένες
και μια ηλιαχτίδα φως στο κενό
παρόρμηση και ξέσπασμα
αυτό που προσδιορίζει το αύριο σου
Σε πολιορκούν χαμένες στιγμές
ο ήλιος στάθηκε στο δειλινό
και πνιγμένες ιαχές δέντρων
Αχιλλέας Φιστουρής
(Από την ανέκδοτη ποιητική μου συλλογή ΑΠΟΓΕΙΑ ΑΥΡΑ)

#PeetMeNotLeave

DAY 6

Kατηγορίες
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ
Σήμερα είναι η πέμπτη μέρα συμμετοχής μου στον Διεθνή Μαραθώνιο Ποίησης, όπου με προσκάλεσε ο φίλος μου ποιητής Μιχάλης Μελαχρινούδης, τον οποίο ευχαριστώ θερμά. Θα πρέπει, λοιπόν, να δημοσιεύω μαζί με τη φωτογραφία μου κάθε μέρα και για 8 συνεχόμενες μέρες 1 ποίημά μου και να προσκαλέσω με τη σειρά μου έναν ή περισσότερους ποιητές για να συμμετάσχουν σε αυτήν την αλυσίδα της ποίησης #PeetMeNotLeave
Με τη σειρά μου καλώ τoν ποιητή/συγγραφέα Tilemachos Tsardakas να συμμετάσχει, αν το επιθυμεί.
Τα ποιήματα όλων θα μεταφράζονται και στην Αγγλική γλώσσα ενώ θα δημοσιευθούν και στο Ρωσικό Ημερολόγιο Almanac.
Ακολουθεί το πέμπτο ποίημά μου με τίτλο «ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΡΕΙΑΣ»:
ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΡΕΙΑΣ
Στη στροφή κοιτάζω το βλέμμα σου.
Πήγαινε κι ερχόταν και μας κοίταζε
πότε ριγμένο καταγής ,πότε απόμακρο.
Ένα βλέμμα ατσάλινο , αιωρούμενο
στη δροσιά του πρωινού πάνω στο άνθος.
Ένα αλλόκοτο βότσαλο, που μιλούσε
σε γνώριμα μονοπάτια της ψυχής μας.


Το βλέμμα σου δεν έμοιαζε με τ’ άλλα.
Περνούσε αργά ανάμεσα στα γεγονότα,
που μας άνοιγαν δρόμο για τα θέλω μας.
Να σημάνει πως το τέλος είναι κοντά
και δεν αρκεί να φύγουμε αβίαστα.


Όσο κι αν παλεύουμε να ορθοποδήσουμε
κι αν γαντζωνόμαστε σφικτά σε άλλα χέρια
κι αν ενώνουμε τη θέρμη μας, με τη θέρμη
του υπέρτατου όντος
κι αν σβήσανε όλα γύρω μας,
μένει μόνο η βαθιά πεποίθηση να ομονοήσουμε
μέσα στην κοσμοχαλασιά.

#PeetMeNotLeave
(Δημοσιευμένο στο «http://xn--kxafa1aluf7a.net/«,στις 29/9/20)
Αχιλλέας Φιστουρής

DAY 5

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, γυαλιά ηλίου, υπαίθριες δραστηριότητες και κοντινό πλάνο, κείμενο που λέει "A 12/20/20 02:51 AM"
Kατηγορίες
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ
Σήμερα είναι η τέταρτη μέρα συμμετοχής μου στον Διεθνή Μαραθώνιο Ποίησης, όπου με προσκάλεσε ο φίλος μου ποιητής Μιχάλης Μελαχρινούδης, τον οποίο ευχαριστώ θερμά. Θα πρέπει, λοιπόν, να δημοσιεύω μαζί με τη φωτογραφία μου κάθε μέρα και για 8 συνεχόμενες μέρες 1 ποίημά μου και να προσκαλέσω με τη σειρά μου έναν ή περισσότερους ποιητές για να συμμετάσχουν σε αυτήν την αλυσίδα της ποίησης #PeetMeNotLeave.
Με τη σειρά μου καλώ τoν ποιητή/συγγραφέα Theodoros Taliadoros να συμμετάσχει, αν το επιθυμεί.
Τα ποιήματα όλων θα μεταφράζονται και στην Αγγλική γλώσσα ενώ θα δημοσιευθούν και στο Ρωσικό Ημερολόγιο Almanac.
Ακολουθεί το τέταρτο ποίημά μου με τίτλο «ΑΝΕΣΠΕΡΟ ΦΩΣ»:


ΑΝΕΣΠΕΡΟ ΦΩΣ


Βλέμμα στατικό γεμάτο έκπληξη
στα χνάρια της ανατολής.


Βλέμμα ανήσυχο στη θέα της έρημης γειτονιάς.
Η φωνή του μανάβη πρωινό άνοιξης
και το αγιάζι της νύχτας καθισμένο στο γιασεμί.
Ακόμα και το απαλό φτερούγισμα του σπουργίτη
ανάμεσα στα χρωματιστά γεράνια τσιμπολογώντας,
προδιαθέτει το καλημέρισμα.


Βλέμμα ατάραχο δημιουργία εντύπωσης
στην εναλλαγή των χρωμάτων ζωηρόχρωμης υφής.
Όταν τα παράθυρα ανοίγουν λούζεται ο διάδρομος
ακόμα κι αν οι πίνακες διαχέουν στο πρώτο φως
το γαλήνιο της θάλασσας, έτσι ώστε τα έπιπλα
να συμμετέχουν στην πανδαισία της γιορτής των θνητών.


Βλέμμα παρακλητικό στο υπέρτατο ον,
να μη χαθεί το φως των ελπίδων.
Ο ήλιος έγειρε όλα πια βαραίνουν
και σε μια αποστροφή το βλέμμα,
δεν έχει πλέον να κρατήσει τίποτα.
(Δημοσιευμένο στο BOOKSITTING ιστότοπος για τα βιβλία, τις τέχνες και τις ιδέες ,στις 9/9/20)
Αχιλλέας Φιστουρής

#PeetMeNotLeave.

DAY 4

Η εικόνα ίσως περιέχει: ένα ή περισσότερα άτομα, άτομα που στέκονται, ουρανός, ωκεανός, βουνό, υπαίθριες δραστηριότητες, φύση και νερό

Kατηγορίες
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ
Σήμερα είναι η τρίτη μέρα συμμετοχής μου στον Διεθνή Μαραθώνιο Ποίησης, όπου με προσκάλεσε ο φίλος μου ποιητής Μιχάλης Μελαχρινούδης, τον οποίο ευχαριστώ θερμά. Θα πρέπει, λοιπόν, να δημοσιεύω μαζί με τη φωτογραφία μου κάθε μέρα και για 8 συνεχόμενες μέρες 1 ποίημά μου και να προσκαλέσω με τη σειρά μου έναν ή περισσότερους ποιητές για να συμμετάσχουν σε αυτήν την αλυσίδα της ποίησης #PeetMeNotLeave.
Με τη σειρά μου καλώ τoν ποιητή Aris Arionas να συμμετάσχει, αν το επιθυμεί.
Τα ποιήματα όλων θα μεταφράζονται και στην Αγγλική γλώσσα ενώ θα δημοσιευθούν και στο Ρωσικό Ημερολόγιο Almanac.
Ακολουθεί το τρίτο ποίημά μου με τίτλο «ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΣΥΜΒΑΝΤΑ»:
ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΣΥΜΒΑΝΤΑ


Περπατώ πολύ συχνά , μόνος,
απορροφημένος στις σκέψεις μου.
Όλα γύρω μου γυρίζουν κινηματογραφικά.
Το τέλος του δρόμου ξαφνικά σα να έγινε αρχή,
παρατώντας μισοτελειωμένες τις σκέψεις μου.


Αθόρυβα το σούρουπο ξετυλίγεται ,
αφήνοντας της νύχτας τα πέπλα να περιμένουν,
καμαρώνοντας για τη δύναμη της στιγμής.
Καθώς στο ημίφως , το τέλειωμα της μέρας,
μια απρόβλεπτη , ξεχασμένη ηλιαχτίδα, ξεστράτισε
και πάγωσε το χρόνο.


Της απρόσμενης αυτής εξέλιξης
ένας παράξενος ιστός αναδιπλώθηκε
κι η δύση κοντοστάθηκε,
το δειλινό έλουσε
κι το αιχμαλώτισε.


Τέτοια συνταραχτικά συμβάντα,
Παραμένουν αναξιοποίητα
Καθώς η μοναξιά αιωρείται.


(Συμμετοχή στον 10ο Παγκόσμιο Διαγωνισμό 2019 στην έντεχνη ποίηση ,προς τιμήν του Διονυσίου Σολωμού Ε.Π.Ο.Κ.)
Αχιλλέας Φιστουρής

#PeetMeNotLeave

DAY 3

Η εικόνα ίσως περιέχει: σύννεφο, ουρανός, ωκεανός, υπαίθριες δραστηριότητες, φύση και νερό
Kατηγορίες
ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ

ΔΙΕΘΝΗΣ ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ ΠΟΙΗΣΗΣ
Σήμερα είναι η δεύτερη μέρα συμμετοχής μου στον Διεθνή Μαραθώνιο Ποίησης, όπου με προσκάλεσε ο φίλος μου ποιητής Μιχάλης Μελαχρινούδης, τον οποίο ευχαριστώ θερμά. Θα πρέπει, λοιπόν, να δημοσιεύω μαζί με τη φωτογραφία μου κάθε μέρα και για 8 συνεχόμενες μέρες 1 ποίημά μου και να προσκαλέσω με τη σειρά μου έναν ή περισσότερους ποιητές για να συμμετάσχουν σε αυτήν την αλυσίδα της ποίησης .#PeetMeNotLeave
Με τη σειρά μου καλώ την ποήτρια Argyro Axioti να συμμετάσχει, αν το επιθυμεί.
Τα ποιήματα όλων θα μεταφράζονται και στην Αγγλική γλώσσα ενώ θα δημοσιευθούν και στο Ρωσικό Ημερολόγιο Almanac.
Ακολουθεί το δεύτερο ποίημά μου με τίτλο «ΕΣΚΥΨΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ»:
ΕΣΚΥΨΑ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ
Έσκυψα στην ψυχή μου με μουντό ουρανό κι άρωμα
το απόβραδο στα σοκάκια της γειτονιάς
τη στιγμή που η βροχή έγλειφε το πεζοδρόμιο,
σα νυχτερίδα που λούστηκε στο ημίφως.


Τώρα ανοίγω το βήμα μου στην καθημερινότητα
περιδιαβαίνω τη θύμηση στην άλλη διάσταση περνώ ,
τη διάσταση που αναθαρρεί.


Το υπέρτατο ον
που ακολουθεί την πορεία των γεγονότων
άηχο, χωρίς παρισταμένους.


Μοναχικός καβαλάρης αμφιταλαντευόμενος
στις γωνιές της νύχτας
και στην ηλιαχτίδα που χαράζει.
Δυο όψεις του ίδιου νομίσματος
Φτώχεια, εγκατάλειψη, ορφάνια,
αναγέννηση ,ψυχική ομορφιά.


Κι η ποίηση ακουμπά τον ουρανό
με γήινα πόδια.
Aμφιταλαντεύεται στη νύχτα που φεύγει
και στο χάραμα που ορθώνεται.
Έσκυψα στην ψυχή μου με μουντό ουρανό κι άρωμα.
(Δημοσιευμένο στο περιοδικό «Σείστρο» συν-φωνία φίλων της ποίησης στη Χίο ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2020 Τεύχος 2)
Αχιλλέας Φιστουρής

#PeetMeNotLeave

DAY 2

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, νύχτα και κοντινό πλάνο