Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

Άκου τις ακροθαλασσιές

Άκου τις ακροθαλασσιές


Άκου τις ακροθαλασσιές και τα κύματα που σπάζουν στα βράχια
Άκου ,τα βουνά και το θρόισμα των φύλλων καθώς πέφτουν στη γη
Άκου την περπατησιά σου δίπλα στις λίμνες
Άκου τα δέντρα και τις κορφές, άκου
Άκου τις παρατημένες κραυγές μέσα στα λαγκάδια και τις σιωπές που ακολουθούν, άκου
Άκου τες και μετά μάζεψε τες, βαλτές μαζί με τα πανάρχαια λείψανα που περιμένουν άταφα περιμένοντας την αποκαθήλωση των ορμών μας
Άκου τα φανερά αλλά κι αυτά που δεν φαίνονται
Άκου μια λέξη πριν γίνει μέρος μιας πρότασης και σκίσε την πληγή που ακολουθεί
Άκου τα χρόνια που σαλεύουν καταμεσής του ωκεανού μέσα σε ποστάλια και σκουριασμένες άγκυρες, άκου
Άκου τον θόρυβο των μηχανών που οραματίζονται την λευτεριά
Άκου εμένα που σου μιλώ και που μετά βουβαίνομαι για χρόνια
Άκου το πέταγμα των πουλιών κι εκείνο το αθόρυβο της κουκουβάγιας μέσα στη νύχτα, στη δική μας νύχτα
Άκου, αφουγκράσου μας, πριν μας σβήσουν την μνήμη ένα μεσημέρι με λιακάδα
Άκου πριν μας πάρουν την χαρμολύπη και μας ξεσκίσουν την ανθρωπινότητα μας
Άκου, βλέπε, θυμήσου, ο καιρός μας μίσεψε, έφτασε ο καιρός των επόμενων μηρυκαστικών που αφαιμάζουν το θρόνο του αίματος για μπουκιές ξερό ψωμί
Άκου… κοιμήσου και θα ‘ρθω και ‘γω ένα βράδυ
ένα τυχαίο βράδυ, εκεί που η φωνή μας θα συνεχίσει να ακούγεται καθαρά στα ακρώρεια και στις απουσίες του εγώ μας


[Βασίλης Παχνουδάκης]
*painting:
{ Rembrandt Tulips_Keith Miller^2013 }

Μπορεί να είναι εικόνα λουλούδι
Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

Φεγγάρι ξένο

Φεγγάρι ξένο


Φεγγάρι πάνω
γεμάτο λάμπει
Κάτω αφημένο
γέρνει σκουριάζει
πλέγμα των ρόλων
φλέγμα των λόγων
Τι να φωτίσει
τι να φυλάξει


[Άγγελος Ερατεινός]
*photo:
{ Astro Errante_Varo Remedios^1961 }

Μπορεί να είναι εικαστικό 1 άτομο
Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

Εαρινή ισημερία

Εαρινή ισημερία


Οι ελπίδες ακροβατούν στην κόψη
τα ερημικά σπίτια στο φόβο
οι πιο αδύναμοι κρίκοι στο δίλημμα

Φυλακές των ψυχών ανοικτές
ελεύθερος καβαλάρης ζωής

Άνοιξη κορώνα
πληρότητα φωτός
μια σου λάμψη γεννοβόλημα
κάλεσμα νιόφερτης συνεύρεσης

Και με το χρώμα των ματιών σου
ανθίζουν οι ουρανοί

Ο Αχιλλέας Φιστουρής δίδαξε στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Ορίζει την ποίηση στη ζωή του ως τον μόνο ελεύθερο ορίζοντα, όπου οι άνθρωποι μπορούν να ταξιδεύουν, να ονειρεύονται και να ελπίζουν άφοβα.

Φωτογραφία: Taryn Elliott

Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

Η γλώσσα της σιωπής

Η γλώσσα της σιωπής


Δημιουργώ παραστάσεις με λέξεις,
προτάσεις με λάμψεις αστέρων
σπίτια με άρωμα ανθρώπων
φως αστραπή του ουρανού
ζωή σε βράχο τραχύ
Μέχρι ν’ αντικατοπτρίσει ηλιαχτίδες η θάλασσα
ένα κύμα που ρυτιδώνει αφρό κι αλάτι
άκουσε ψιθύρους ατέρμονους βουβούς ανέσπερου έρωτα
μοναχικών στιγμών
νυχτερινή κατάληξη ιαμβικού μέτρου.
Μια απόκοσμη μουσική με διαπερνά κι εκστασιάζομαι
Άρκτος η τιμωρία του έρωτα.
Κασσιόπη θεϊκή σύγκρουση.
Ανδρομέδα εξιλαστήριο θύμα.
Περσέας από μηχανής θεός.
Καθένας το δικό του στίγμα στο αέναο.
Προσδοκίες αιωρούμενες σε λεπτή κλωστή
από τη γλώσσα της σιωπής,
ποικιλότροπα δοσμένες.


[Αχιλλέας Φιστουρής]
*photo:{ 2 jets from a pulsar^ Nasa’s Goddard Space Flight Center }

Μπορεί να είναι εικόνα ουρανός
Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

Στον δρόμο τους

Στον δρόμο τους


Οι εποχές στον δρόμο τους
μοιράζουν χρώματα
φορούν τον κόσμο
τα πεπρωμένα.
[Άγγελος Ερατεινός]
*painting:
Oshun\Healer, Prosperity, River Of Love
^Yoruba people & tradition_Michael Richardson

Μπορεί να είναι εικαστικό
Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

Το κορίτσι μου σιχαίνεται τους αποχαιρετισμούς

Το κορίτσι μου σιχαίνεται τους αποχαιρετισμούς


Λέξεις σκαλωμένες στο στόμα
μπερδεμένες στη γλώσσα
δε βγαίνουν όσο κι αν πιέζω το στήθος.
Λέξεις για σένα
δικές σου και δικές μου ταυτόχρονα
σαν πετονιές μπλεγμένες
δε βγαίνουν όσο κι αν στραγγίζω την καρδιά.
Δεν ξεμπερδεύουμε με τίποτα εμείς,
κορίτσι που κοιμάσαι ήσυχη σαν χορτασμένο ζώο,
γυναίκα που στο όνειρό μου γεννάς ένα παιδί,
θαλασσινό νερό τρέχει ανάμεσα στα πόδια σου,
με κοιτάς με απορία και με φόβο
λες και ξέρω εγώ πως ζούνε οι άνθρωποι.
Αίμα σταγόνες μικρές
κόκκινες φακίδες στα μάγουλα.
Λέξεις δικές σου που προσπαθώ να καταλάβω.
Λέξεις αγκίστρια παλιά δεμένες με παράμαλλα καινούργια
τις παλεύω με τα δάχτυλα
με τρυπάνε παντού
δεν γίνεται να μην αγκιστρωθώ
μια δύναμη με τραβάει πολύ μεγαλύτερη από μένα
από τα χείλη από την πλάτη από τα χέρια
προς τα πάνω, έξω απ’ το βυθό, στην επιφάνεια,
εκεί που ζουν οι κανονικοί άνθρωποι τις κανονικές ζωές τους,
εκεί που βρίσκεσαι εσύ, πάλι εσύ, πάντα εσύ
ένας τρυφερός γίγαντας με λευκά χεράκια,
αυτά που αρνήθηκες να σηκώσεις για να με αποχαιρετίσεις – θυμάσαι; –
με κρατάς για λίγο ψηλά ενώ σπαρταράω
– λέξεις σπαράγματα, φθόγγοι, σπασμοί –
και μετά γελάς και με πετάς
πίσω στη θάλασσα.
[Τηλέμαχος Τσαρδάκας]
painting:
The evening gown\1954_Rene Magritte

Μπορεί να είναι εικαστικό

Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

Πυργοδέσποινα

Πυργοδέσποινα


Ο πύργος
η μεζονέτα της
η συλλογή των παιχνιδιών της
θέα ο κάμπος
οι ελιές
η καλλιεργημένη αλόη
φύλακας ο συναγερμός
παχύ σκυλί ο “Ρόνι”
στην άκρη του ορίζοντα
ο οίκος ευγηρίας.
[Άγγελος Ερατεινός]
*photo: The Soul’s Prison House_Evelyn de Morgan
{1880-1888^Pre-Raphaelite Brotherhood}

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, εσωτερικός χώρος
Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

Ένα χαϊκού

Ένα χαϊκού
Πέταλο τύχης
Περασμένο στα κλειδιά
Τα ξεχασμένα.
[Α.Φ._Χίος]
*photo: Summer_Edmund Dulac^19th Cent.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.
Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

μεγάλωνα τεθλασμένη

μεγάλωνα τεθλασμένη
έπρεπε να είμαι έξυπνη
έπρεπε να είμαι όμορφη
έπρεπε να είμαι αξιοπρεπής
έπρεπε να είμαι εργατική
έπρεπε να δίνω
έπρεπε να είμαι χρήσιμη
έπρεπε να προσπαθώ
έπρεπε να νιώθω σίγουρη
έπρεπε να σιωπώ
για όσα βράζανε
και μεγάλωνα
έπρεπε ωστόσο να διαδηλώνω
έπρεπε να διεκδικώ
έπρεπε να φταίω
δεν ήταν απαραίτητο να είμαι χαρούμενη
δεν ήταν συνετό να είμαι ξεκούραστη
δεν ήταν σώφρον να είμαι χαλαρή
δεν ήταν σωστό να είμαι αφηρημένη
δεν ήταν δυνατό να είμαι ζωντανή
κι ύστερα
λίγο πριν γίνω ισοηλεκτρική γραμμή άρχισα να μικραίνω
μέχρι που χώρεσα στο μαύρο
των ματιών σου
κι έχασα ό,τι είχα
-αλλά αυτό ήταν το λιγότερο-
έχασα ό,τι νόμιζα ό,τι είχα
κι ύστερα
άρχισα να μεγαλώνω πάλι
αλλά αυτή τη φορά
να γερνάω κιόλας.


[Αργυρώ Αξιώτη_Ιούνιος 2020]
*photo: Ronghui Chen_Freezing Land^2018

Η εικόνα ίσως περιέχει: 1 άτομο, κάθεται και εσωτερικός χώρος
Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

Με μια ανάσα

Με μια ανάσα


Με μια ανάσα·
με μια κοφτή ανάσα
θ’ αναπνεύσω θάλασσα,
ήλιο κι ουρανό.
Με μια ανάσα·
με μια κοφτή ανάσα
θ’ αναπνεύσω εδώ,
αυτόν τον μήνα -τον Αύγουστο.


[Θωμάδη Μαρία]
*photo: Τοπίο^Κωνσταντίνος Παρθένης

Η εικόνα ίσως περιέχει: φυτό