Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΠΟΡΕΙΑ

Ι

Υπάρχει  η θαλερή χαλάρωση,

χωρίς  πονοκέφαλο, χωρίς

αποχαύνωση, στο στρώμα  ή στο χωράφι.

Υπάρχει  ο συνοδοιπόρος χωρίς  φλόγα, χωρίς αδυναμία,

ο συμπαραστάτης.

Υπάρχει  ο έρωτας  χωρίς καταπίεση, χωρίς  πίεση,

η αγάπη.

Η ανάσα  κι  ο περίγυρος  που δε ζηλέψαμε ποτέ,

η νεότητα.

Αυτό που μας αντάμειψε  ροδίζει

Και το δρόμο μας  φωτίζει.

ΙΙ

Το φως  μπαίνει στο σπίτι απ’ τον φεγγίτη.

Απ’  το κεφαλόσκαλο, στολίδια απρόσωπα, συμμετρικά μοτίβα

περιτυλιγμένα πλανώνται. Ο φραγμός  απέναντι απ’  αυτόν

που καρτερεί  είναι μια συναισθηματική εναλλαγή  απόκοσμων

εκλάμψεων, μετεωρικών φαινομένων και κοσμογονικών

αλλαγών. Επιτακτικό κι εφήμερο όνειρο περιθωριακών

ομάδων με αντικείμενα ποικιλόμορφα  διάχυτα

στον κόσμο της γνώσης.

ΙΙΙ

Τα κεριά  και το ημίφως της συνεύρεσης κάμνουν το σφύριγμα

του ανέμου, τη νύχτα, στην πλαγιά του βουνού

και γύρω από το ορειβατικό καταφύγιο.

Το ημίφως  της συνεύρεσης, ίδιο με το χάδι στο μάγουλο.

Η διακόσμηση, συμμετρική στους τοίχους, πτυχές  από

μετάξι, χρώμα κοραλλιού, όπου ξεσπούν με ορμή

οι σαΐτες  της συνεύρεσης.

Το ξύλινο τραπέζι στη μέση, φωτεινές οπτασίες

των βοτσαλωτών  παραλιών ,καταρράκτες από πρωτόγονες

μορφές  ανατολής, τούτη τη στιγμή.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πινακες ζωγραφικης νυχτερινή πορεία
Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

ΝΕΚΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

ΝΕΚΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ

Οι ποιητές ερωτοτροπούν το ξημέρωμα

τη στιγμή που η χαραυγή δειλά προβάλλει,

τη στιγμή  που η απόκοσμη ακτινοβολία  αχνοφαίνεται

κι ο χρόνος νεκρός.

Οι ποιητές ιερουργούν μες στο ημίφως

σαν σκιές ή ξωτικά

με ευλάβεια μοναδική

προς το υπέρτατο ον.

Μα οι ποιητές, μες στη μοναξιά τους

βρίσκουν περισσότερες ευκαιρίες

κι από μια   θάλασσα  γεμάτη  αντικατοπτρισμούς.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πίνακες ζωγραφικής  νεκρού χρόνου


Kατηγορίες
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ

ΜΕΡΕΣ ΜΝΗΜΩΝ

ΜΕΡΕΣ ΜΝΗΜΩΝ

Περνούν οι στιγμές
χαϊδεύουν τη μνήμη
πρέπει να τις φιλέψω, θα τις δεχτώ  πάλι
κι αν αναλογιστείς αυτό γίνεται συνέχεια
κι αν αναλογιστείς υπόσταση έχουν κι αυτές
και το καναρίνι ,τι αμέτρητο βάθος ,
γλυκολαλιά αφήνει στο καλωσόρισμα τους
Γιατί λοιπόν μάταιος πόνος;
Γιατί λοιπόν τόση ευθυκρισία
και τόση δικαιοκρισία;
Και ποιος είμαι εγώ που δήθεν δικολάβος
υπερασπίζομαι
τα ανώγια  από
τα κατώγια;
Και ποιος είσαι εσύ
που ανέκφραστος ανασύρεις
παλιά γράμματα
κι εφτασφράγιστα μυστικά
ανακαλύπτοντας το χαμένο παράδεισο;
Και ποιος είναι ο άλλος
που απρόσμενα  εμφανίζεται
μεμψιμοιρώντας για τα άδικα του κόσμου
και μια κρατάει κόκκινο πανί  και μια
πνιγμένος στα θέλω του συμβιβάζεται;

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πίνακες ζωγραφικης κοινωνικης εκρηξης


Kατηγορίες
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ

ΜΕ ΓΥΜΝΗ ΨΥΧΗ ( ΧΑΪΚΟΥ)

ΜΕ ΓΥΜΝΗ ΨΥΧΗ ( ΧΑΪΚΟΥ)

Με γυμνή ψυχή

διαβαίνω  τους δρόμους

στα ταξίδια  μου.

Χαιρετίσματα  να δώσεις

στο αφρισμένο κύμα ,

πλανεύτρα θάλασσα.

Φεγγαρόπετρα

ποτέ  δε μου πρόβαρες,

ασημένια δαχτυλίδια .

Δρόσισέ  με

αέρινη αύρα ,

δες σε αποζητώ.

Με μάτια υγρά,

στάζω ηδονές

στο κορμί σου.

Η περπατησιά σου αγέρωχη

σαρώνει το  φόρεμά  σου

το βελούδο της γης.

Αχνοφέγγεις

κουνώντας  πίσω απ’ την κουρτίνα,

θαμπές ηλιαχτίδες.

Ανάμεσα στα βότσαλα ,

γλίστρησε  το όνειρο

της νύχτας.

Φαντασμαγορικά

σήμερα  η φύση,

κεντά  ηλιοτρόπια.

Κύματα θερίζω

αγριεμένη μου θάλασσα,

γαλήνια να ταξιδεύεις.

Μ’ ελπίδα

στης προσδοκίας το όνειρο,

φκιασίδια  κρεμώ.

Γκρίζες αποχρώσεις

στο τρεμάμενο του δειλινού ,

μοναχικός θεατής.

Μακριά τον ορίζοντα

  χαμηλές πτήσεις των γλάρων

οριοθετούν.

Καρτερώ ευλαβικά

να αδράξω την  πανσέληνο,

που μόλις  γεννιέται.

Μέσα στην καρδιά,

η κόρη των ματιών

καθρεπτίζεται.

Αναμονές

στου κύκλου  τα γυρίσματα,

στήνουν τα όνειρα.

Πως ξοδεύτηκες

ανάμεσα στις σκέψεις,

ματωμένο δειλινό.

Μια αναντιστοιχία

δόκιμων όρων ,

μηδενίζει την ουσία.

Ένταση βγάζεις

αθόρυβα στα μονοπάτια,

κρυφή ελπίδα.

Πως πιάστηκες

στην κορφή της άνοιξης ,

ανώριμο  μπουμπούκι.

Με μια δρασκελιά

πέρασαν  το ποτάμι,

οι  ξέπνοες ελπίδες.

Μεσούρανα,

στων άστρων τα κλαδιά

λαμπυρίζουν οι πόθοι μας.

Στην κοσμοχαλασιά,

γλίστρησαν  τα φύλλα

κι έντρομα  πλαγιοδρομούν.

Στο ξέφραγο αμπέλι,

ανεμπόδιστα εισβάλλουν

οι ξανθές μέλισσες.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για εικονες ΧΑΙΚΟΥ
Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

ΚΟΣΜΟΧΑΛΑΣΙΑ

ΚΟΣΜΟΧΑΛΑΣΙΑ

Αυτό που δεν βίωσες βαθιά,
που δεν στο ψιθύρισαν
οι παγωμένες μακρόσυρτες ώρες,
του εσωτερικού σου κόσμου.
Αυτό που δεν ένιωσες
στις μοναχικές πορείες, που αυλάκωναν τα δάκρυα
κι έβρεχαν τους θαμπωμένους καθρέφτες
και τις μοναξιες.
Μην το ψαξεις,
σε φαινομενικές γαλήνιες θάλασσες
και σε ανάλαφρους κυματισμούς.
Μάθε να χορεύεις στην κοσμοχαλασιά,
εκεί ζει το όνειρο.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πινακες ζωγραφικής κοσμοχαλασια


Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

ΘΑ ΘΕΛΑ ΝΑ ΗΜΟΥΝ

ΘΑ ΘΕΛΑ ΝΑ ΗΜΟΥΝ

Γαλήνια ακυμάτιστη

μια θάλασσα

απλωμένη

στον ήλιο

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πινακες ζωγραφικης για θαλασσα
Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

ΕΚΜΥΣΤΗΡΕΥΣΕΙΣ

ΕΚΜΥΣΤΗΡΕΥΣΕΙΣ

Αντάρα να καλύπτει τα μονοπάτια της σκέψης,
αλαφιασμένα τα όνειρα να ζωογονούν τη στιγμή.
Πόσες αναλάμπες της ελπίδας να φωταγωγήσουν
τη φεγγαρόστρατα της νιότης στο πέρασμά της.
Πόσες ψυχές αγναντεύουν στον ουρανό
ψάχνοντας αυτό το επιθυμητό.
Ταξίδεψα σε μακρινά νησιά κι όχθες ποταμών,
χρυσαφένιες αμμουδιές
έγινα συνοδοιπόρος της σκιάς
επαίτης των μύχιων πόθων,
απόμακρος διαβάτης στιγμών.
Τρομάζω στο λυκαυγές της χαραυγής,
στο σκοτάδι που ξεψυχά να τελειώσει.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πινακες μοναξιας
Kατηγορίες
ΥΠΑΡΞΙΑΚΟ

Η ΨΥΧΗ

Η ΨΥΧΗ

Βουβή θάλασσα

πρωινή

γλάρων  σαϊτιές

προβάλλει

ο ήλιος

Μεγάλο σθένος

η ψυχή

κι ορθώνεται

στον ουρανό

η πνοή

το έσχατο

εσώψυχο

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πινακες ζωγραφικης γλάρων σαίτιες
Kατηγορίες
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ

Η ΣΙΩΠΗ ΤΟΥ ΣΥΝΝΕΦΟΥ

Η ΣΙΩΠΗ ΤΟΥ ΣΥΝΝΕΦΟΥ

Ο κήπος είναι άδειος ,

οι μαντρότοιχοι είναι γκρίζοι,

τα σύννεφα  τρέχουν από συνήθεια.

Σ’ αναζητώ…

Είναι μια θέα  απόμακρη, σκοτεινή

η θέα των ψυχών.

Το τρέξιμό  τους καθώς χάνονται

σαν φτερά  σε ευνοϊκό  φύσημα.

Κάποιος αφήνει  το σήμερα,

κάποιος  θα τον ακολουθήσει αύριο,

κάποιο αγόρι ξενιτεύεται,

κάποιο κορίτσι μεταναστεύει,

κάποιοι στον κόσμο εξωτερικεύουν τη σκέψη τους.

Σ’ αναζητώ…

Ο ήχος των σύννεφων δεν προδιαθέτει για κάτι.

Αν γινόταν να φτάσει στ’ αυτιά μου,

μπορεί  και να καταλάβαινα την έκφρασή τους

και να συνειδητοποιούσα .

Γιατί έχεις κοινά σημεία με τα σύννεφα.

Αδυνατώ να επικοινωνήσω.

Σ’ αναζητώ…

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πινακες ζωγραφικης συννεφων
Kατηγορίες
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ

Η ΣΙΓΑΛΙΑ

Η ΣΙΓΑΛΙΑ

Όταν χαθεί η σιγαλιά της νύχτας, αφουγκράσου
τι γίνεται στο ξέφωτο . Είναι η στιγμή που
στους δρόμους ακούγεται μια ιδιότυπη μουρμούρα
αυτών που επιστρέφουν κι ο έρωτας καραδοκεί.

Όταν χαθεί η σιγαλιά της νύχτας, φεύγει ο χρόνος.
σκοτεινές βιαστικές φιγούρες διασχίζουν το δρόμο
και των ερώτων οι πόθοι υποκλίνονται
μπρος στις προκλήσεις του άγνωστου.

Όταν χαθεί η σιγαλιά της νύχτας, είναι ξημέρωμα.
Ό,τι  έχει γίνει δεν αντέχεται στην πρώτη ηλιαχτίδα
κι ούτε στα ανοιχτά παράθυρα των σπιτιών.

Το καρτέρεμα να είναι πολύ. Μόλις βεβαιωθείς
πως οι γωνιές του έρωτα άδειασαν, πως οι απόκοσμες
μουσικές έσβησαν στο κατόπι της νύχτας,
ρίξε άπλετο φως  διακριτικά κι αγνάντεψε
το ξύπνημα του ορίζοντα ,μοναδικό φως
και το βουητό της βροχής που κοντοζυγώνει.

Έτσι  αναπάντεχα οι ήχοι σε προδιαθέτουν
κάτι γρήγορο περνά και χάνεται στο ημίφως
ένας ληστής , που τρέχει στο πεζοδρόμιο,
ένας μεθυσμένος , που τρικλίζει τα βήματά του,
ένα ασθενοφόρο, που μεταφέρει τον τραυματία,
μείνε ακόμα μην κλείσεις το άπλετο φως.

Ό,τι πέρασε από μπροστά σου ανήκει στη φαντασία.
Είναι το σκοτεινό κομμάτι της  μεγάλης νύχτας ,
δοσμένο  αλληγορικά, παρανομία, έρωτας, καθήκον.
Που μέρος να κρυφτεί αποζητά τούτη τη στιγμή.

Αποδέξου  την ιδιομορφία αυτή της νύχτας,
με σημείο αναφοράς  το μέσα  σου,
κι αγκάλιασε το σκοτεινό κομμάτι.
Έπειτα σβήσε  πάλι το άπλετο φως αθόρυβα,
πριν ο ήλιος ρίξει τις  δικές του ακτίνες .

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για εικονεσ ζωγραφικησ για τη νυχτα