Ο ΣΧΙΝΟΣ ΤΗΣ ΧΙΟΥ

Ο ΣΧΙΝΟΣ ΤΗΣ ΧΙΟΥ

Της Χίου ο σχίνος, ανθός, βάλσαμο της ψυχής.

Δάκρυσε απ’ τον κορμό του, έστρωσε τα κάλλη του.

Μάζεψα το πολύτιμο δάκρυ, κράτησα και μέσα μου.

Άγγιγμα ψυχής κάτω απ’ το φεγγάρι κι αναπόληση.

Παιδικές μνήμες κι η μάνα στο κεφαλόσκαλο αγριεμένη.

Κρίμα το λούσιμο, κρίμα η αλλαξιά, πού εξαφανίστηκες.

Ποιος κόλλησε στα ρούχα σου μαστίχα

και ταξίδια μυρωμένα.

Αχιλλέας Φιστουρής

Ο σχίνος της Χίου

Παρουσίαση του βιβλίου «Αποθαλασσία».

Παρουσίαση του βιβλίου «Αποθαλασσία».

Την Κυριακή 4 Αυγ. 2019 παρουσιάστηκε στο αμφιθέατρο της Προόδου, σε έντονα συγκινησιακή ατμόσφαιρα, η ποιητική συλλογή του Αχιλλέα Φιστουρή «Αποθαλασσία». Την παρουσίαση συντόνισε ο δημοσιογράφος Δημήτρης Φρεζούλης, η δασκάλα Δώρα Τσιμούνη έκανε την ανάλυση και ποιήματα απήγγειλαν η φιλόλογος Ευδοκία Παληά κι ο ερασιτέχνης ηθοποιός Δημήτρης Μπαχάς. Τη διοργάνωση της παρουσίασης είχε ο Γιάννης Παληός κι οι Εκδόσεις «ΑΛΦΑ ΠΙ».
Στον «Άπραγο κυβερνήτη» που ακολουθεί, συμπυκνώνεται η φιλοσοφία της ποίησής του.

ΑΠΡΑΓΟΣ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗΣ Κωπηλατώ τη βάρκα των προσδοκιών μου, στα μεγάλα πλάτη να την ταξιδέψω επιθυμώ, εκεί που απλώνεται το απέραντο γαλάζιο κι όλα ηρεμούν, σημείο μηδέν, απόλυτη νηνεμία, μόνο οι φανοί αχνοφέγγουν προς αποφυγή σύγκρουσης… οι μόνοι που αγρυπνούν…, τα άλμπουρα είναι λίγο γερμένα αλλά έχω συνηθίσει στη θέα τους, μια συμμετρία καθώς είναι τα πιο πολλά γεγονότα στην καθημερινότητά μας, πράγματα που μπορείς κι εσύ να επιβεβαιώσεις, δένω πάνω τους καμιά φορά ένα λεπτό σκοινί, ένα διακριτικό, κι άλλα που ενίοτε γίνονται χρηστικά και τους δίνω μια άλλη διάσταση, το κατάστρωμα σχεδόν άθικτο, δεν έχω καθίσει ποτέ στη θέση του τιμονιέρη, ακυβέρνητη ήταν η βάρκα μου και οι

προσδοκίες μου ριγμένες κάτω στο αμπάρι ήταν, σαν σκόρπιες σκέψεις αραδιασμένες σ’ ένα χαρτί ή σαν φορτίο που το μεταφέρεις από λιμάνι σε λιμάνι και από τόπο σε τόπο με τις ετικέτες, ανέπαφες, νέος θαλασσοπόρος είμαι όπως αντιλαμβάνεσαι, για καιρό παιδευόμουν, μπέρδευα τα σινιάλα, έδινα προτεραιότητα από αριστερά εκεί που οι άλλοι μου ερχόταν από δεξιά, γι’ αυτό με κοιτάζεις τώρα ανορθόδοξα, να θέλω να ανοίξω τα πρυμιά πανιά και να την αφήσω να ορθοδρομήσει στην κοσμοχαλασιά με ταχύτητα τυφώνα. Ευχόμαστε καλή επιτυχία στην «Αποθαλασσία» και είμαστε σίγουροι ότι η νέα ποιητική συλλογή του Αχιλλέα Φιστουρή δε θα αργήσει.

ΕΚΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΌ ΣΩΜΑΤΕΊΟ ΠΡΟΟΔΟΣ ΚΑΛΛΙΜΑΣΙΑΣ

«Αποθαλασσία»

«Αποθαλασσία»

Σε φορτισμένη συγκινησιακά ατμόσφαιρα παρουσιάστηκε χτες η ποιητική συλλογή «Αποθαλασσία» του Αχιλλέα Φιστουρή (εκδόσεις άλφα πι) στο πνευματικό κέντρο της «Προόδου» στην Καλλιμασιά από τη δασκάλα Δώρα Τσιμούνη. Ποιήματα απήγγειλαν η φιλόλογος Ευδοκία Παληά και ο ερασιτέχνης ηθοποιός Δημήτρης Μπαχάς, ενώ χαιρετισμό απηύθυνε ο πρόεδρος της «Προόδου» Γιάννης Γριμπαμπής.

Ο αγαπητός Αχιλλέας δεν μπόρεσε να κρύψει το δάκρυ συγκίνησης της παρουσίασης της πνευματικής συλλογής του στο χωριό του ευχαριστώντας όλους για την αγάπη τους. Ο ίδιος διατηρεί στο διαδίκτυο ιστοσελίδα πνευματικών αναζητήσεων με τον ίδιο τίτλο.

Η «Αποθαλασσία» περιλαμβάνει βιώματα δοσμένα με χάρη αλλά και σεβασμό, με λυρισμό, με ρομαντισμό, με μελωδικότητα. Στίχοι λυτρωτικοί, ερωτικοί, αντιστασιακοί, ορισμένες φορές ονειρικοί, στην αναζήτηση του ιδεατού.

Ο Φιστουρής καταπιάνεται με τη ζωή, την καθημερινότητα, τα ανεκπλήρωτα όνειρα. Φιλοσοφεί και σε κάνει συμμέτοχο. Τα ποιήματά του ξετυλίγονται μπροστά σου σα ζωγραφικοί πίνακες και επιχειρεί να φτάσει «στην άκρη του κλαδιού, εκεί που ανθίζει το όνειρο» συμπαρασύροντας και όλους εμάς.

Ο συντονιστής Δημήτρης Φρεζούλης στο τέλος πρότεινε η εκδήλωση να αφιερωθεί στη μνήμη των γονιών του Αχιλλέα (Μαργαρίτη και Μαρίας) τους οποίους χαρακτήρισε αξιοθαύμαστους που, αν και απλοί άνθρωποι, φρόντισαν τα παιδιά τους να «μάθουν γράμματα».

Δημήτρης Φρεζούλης




Η εικόνα ίσως περιέχει: 2 άτομα, άτομα στέκονται, λωρίδες και εσωτερικός χώρος
Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.
Η εικόνα ίσως περιέχει: 6 άτομα, περιλαμβάνονται οι δημήτρης φρεζούλης, Dwra Tsimouni και Δημήτρης Μπαχας, , τα οποία χαμογελούν, άτομα στέκονται

ΑΝΑΤΡΟΦΟΔΟΤΗΣΗ

ΑΝΑΤΡΟΦΟΔΟΤΗΣΗ

Είναι ανατολή

γιατί ο νους ολόδροσος

ταξιδεύοντας σε ηλιαχτίδες αναπολεί.

Νοσταλγικές στιγμές

περνούν βιαστικά,

προσπερνώντας το επιθυμητό.

Γνώριμες φιγούρες στριφογυρίζουν

καθώς η κοσμοχαλασιά καραδοκεί.

Μπορεί ο συνειρμός αυτός να είναι άγνωστος ,

να’ ναι  ανατολές αλλοτινές

από άλλα σημεία καιρών,

άμεσα  ή έμμεσα.

Ζωντανεύουν μες στο μυαλό μας τέτοιες στιγμές,

ίσως από ευθυμία  και ναρκισσισμό.

Στο νου γυροφέρνουν ανατολές

Καθώς λυκαυγές κι ορίζοντας ερωτοτροπούν

να ταξιδεύουν μέσα σ’ αυτό το τοπίο,

με θέρμη κι εμπιστοσύνη.

Ακόμα κι αν η παρόρμηση

είναι νομοτέλεια του λησμονημένου,

εσωτερική αντίσταση στη μοναδικότητα.

Τότε επιβάλλεται να μείνουν  ανατολές

στα σκοτεινά σημεία

για την επαγρύπνηση

της γνώσης, της περισυλλογής

και της πνευματικής δημιουργίας.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πινακες ζωγραφικης ανατροφοδοτηση

Η ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

Η ΣΙΩΠΗ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ

Εμβαθύνοντας μέσα μου

στης ψυχής μου τα κατάστιχα,

σκέψεις  αδύναμες  θα παραθέσω

αποκομμένες από απροσδόκητες κακοτοπιές,

που άφησαν σημάδια ανεξίτηλα

όταν το φως λιγόστευε το σούρουπο.

Οι σκέψεις αυτές  απλόχερα

θα σας δοθούν αν τις αγγίξετε,

η υστερνή μόνο

κενή θα παραμένει,

αψηφώντας  απαρέγκλιτα

όσες προηγήθηκαν και θα αναπολεί.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πινακες ζωγραφικης η σιωπη της νυχτας

«ΑΠΟΘΑΛΑΣΣΙΑ» ΑΦΙΣΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ

ΜΟΛΙΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ «ΑΠΟΘΑΛΑΣΣΙΑ»

Η εικόνα ίσως περιέχει: κείμενο και νερό
….Κωπηλατώ τη βάρκα των προσδοκιών μου, στα μεγάλα πλάτη να την ταξιδέψω επιθυμώ,
εκεί που απλώνεται το απέραντο γαλάζιο κι όλα ηρεμούν, σημείο μηδέν, απόλυτη νηνεμία, μόνο
οι φανοί αχνοφέγγουν προς αποφυγή σύγκρουσης… οι μόνοι που αγρυπνούν…, τα άλμπουρα
είναι λίγο γερμένα αλλά έχω συνηθίσει στη θέα τους, μια συμμετρία καθώς είναι τα πιο πολλά
γεγονότα στην καθημερινότητά μας, πράγματα που μπορείς κι εσύ να επιβεβαιώσεις, δένω πάνω
τους καμιά φορά ένα λεπτό σκοινί, ένα διακριτικό, κι άλλα που ενίοτε γίνονται χρηστικά και
τους δίνω μια άλλη διάσταση, το κατάστρωμα σχεδόν άθικτο, δεν έχω καθίσει πότε στην θέση
του τιμονιέρη, ακυβέρνητη ήταν η βάρκα μου και οι προσδοκίες μου ριγμένες κάτω στο αμπάρι
ήταν, σαν σκόρπιες σκέψεις αραδιασμένες σ’ ένα χαρτί ή σαν φορτίο που το μεταφέρεις από
λιμάνι σε λιμάνι και από τόπο σε τόπο με τις ετικέτες, ανέπαφες, νέος θαλασσοπόρος είμαι
όπως αντιλαμβάνεσαι, για καιρό παιδευόμουν, μπέρδευα τα σινιάλα, έδινα προτεραιότητα από
αριστερά εκεί που οι άλλοι μου ερχόταν από δεξιά, γι’ αυτό με κοιτάζεις τώρα ανορθόδοξα, να
θέλω να ανοίξω τα πρυμιά πανιά και να την αφήσω να ορθοδρομήσει στην κοσμοχαλασιά με
ταχύτητα τυφώνα…..

ΦΕΓΓΑΡΟΠΕΤΡΑ

ΦΕΓΓΑΡΟΠΕΤΡΑ

Επιστρέφω πάλι, γνώριμοι τόποι,

των στιγμών τις αναλαμπές αναπολώ

κι εμβαθύνω  τις υφές τους,

το πέρασμά τους ψηλαφώ, εκστασιάζομαι,

αχνοφαίνεσαι, ψάχνω τη μορφή σου.

Περιδιαβαίνω τα μονοπάτια της συνείδησης

στο φως του φεγγαριού άναρχα

κι εσύ κοντοστέκεσαι αλαφιασμένη,

σαν τη θάλασσα που φεύγει κι έρχεται.

Στα μάτια μου φαντάζεις  σαν το άνθος,

στα μάτια μου σαν κυπαρίσσι στητό,

όπως τον άνεμο ορμάς με βία.

Το κοίταγμά σου σπιθοβόλο, στα μάτια μου είναι

η οπτασία σου ένα αραχνοΰφαντο μυστικό,

η πλάση αναθαρρεί βλέποντάς σε

καθώς λικνίζεσαι ιεροτελεστικά ,

όλα μετουσιώνονται.

Κι όταν τα κορμιά  γείρουν στο χώμα

αστέρια στον ουρανό ερωτοτροπούν,

τα πουλιά γοργοπερνούν, το φεγγάρι είναι

φως μόνο και σιωπή, το φεγγάρι μονάχα

ασημένιο να ρίχνει τη φεγγαρόστρατα.

Φουρτουνιάζει το κύμα ,

ξανοίγεται στο πέλαγος ,η ψυχή ταξιδεύει,

γινόμαστε απρόσωποι, συγκυριακά.

Πλέουμε αντιπαλεύουμε στη χρήση των χρωμάτων,

ολόκληρη στιγμή  απόλυτο κενό,

μόνο το θρόισμα των φύλλων.

Αχιλλέας Φιστουρής

Related image

ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΣ

ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΤΡΙΣΜΟΣ

Κάπως  πάλι εντός μου

η μαστίχα  Χίου

δακρύζει απ΄ το γερτό κορμό

στο νοτισμένο χώμα  να απλωθεί,

περιμένοντας το βοριά να δροσίσει

στο  χάραμα του Αιγαίου.

Απ’ το  μονοπάτι  στην έξοδο του χωριού

που τα δέντρα  απλώνουν χέρια,

προσπερνώ  χωρίς διόδια  ανέμελα

τις προσδοκίες στην τσέπη μετρώντας

με τα πετράδια  μονολογώντας ,

για αναζητήσεις  σε τόπους  του θυμικού.

Ούτε διαβάτης  ούτε συνοδοιπόρος

ο εαυτός  σου σε αντικατοπτρισμό

σε παιχνιδίζει στο ξεγέλασμα  της ελπίδας

με συμπεριφορά που αναβλύζει  μαστίχα

κι ομορφαίνει το σήμερα.

Απ΄ το παράθυρο  ένα μουρμουρητό

ψιθύρους  ζοφερούς  αναπαράγει,

μέχρι  το συρτάρι του μυαλού  κιτρινισμένες

αναμνήσεις κι απόκοσμες μουσικές

ανασύρει  ευλαβικά.

Αχιλλέας Φιστουρής

Image result for πινακες ζωγραφικης αντικατοπτρισμος

Ο ΑΠΡΟΣΜΕΝΟΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ

Ο ΑΠΡΟΣΜΕΝΟΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ

Συναντήθηκα ξανά,

μ’ αυτόν  που πάντα

αποζητούσα.

Δεν ήταν αυτός που διασχίζει μοναχικές θάλασσες,

κύματα χωρίς επιστροφή

ελπίδες χωρίς καταγωγή,

καταχνιά.

Καταχνιά απ’ αυτήν που έσπειρε ένα χέρι.

Κάποτε επώνυμο,

Κάποτε ονειροπόλο,

Κάποτε ολομέτωπο.

Δεν ήταν αυτός που κουβαλούσε θανατικό

στο σώμα και την ψυχή.

Αυτός που αναζητούσα.

Ελεύθερος να σχίζει τον αέρα.

Ελεύθερος  να στριφογυρίσει στα δέντρα.

Ελεύθερος να δημιουργεί.

Αυτός που μιλούσε μέσα μου

άηχος συνοδοιπόρος.

Έτσι λοιπόν απλόχερα, χωρίς ανταλλάγματα,

να χαράξει μέσα μου μια ηλιαχτίδα ανέσπερου φωτός

να ψιθυρίσει μέσα στ’ αυτί μου το αύριο.

Αχιλλέας Φιστουρής

Image result for πινακες ζωγραφικης Ο ΑΠΡΟΣΜΕΝΟΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ