ΑΓΓΙΓΜΑ

Αναθάρρησες και το βλέμμα σου
σφοδρός  άνεμος  αναρίγησε ,
καθώς μαζεύαμε τον άγιο καρπό
των πουλιών και των λουλουδιών
στην εύφορη κοιλάδα.

Στο λιομάζωμα  της ψυχής  μας.
Ο κορμός της νιότης  ορθός.
Η ματιά  σου απλωμένη στο λιβάδι.

Άπλετο φως
στη σφυρηλάτηση του ονείρου.

Ο αχός  του βήματος μας  στη σιγαλιά.

Αχιλλέας Φιστουρής

ΑΓΑΠΗ ΒΑΘΙΑ

Αγάπη βαθιά

Στο θρόισμα  των φύλλων φτερουγίζει  τ’ αγέρι

Ασημώνει η φεγγαρόπετρα  πάνω από διάφανα νερά

Ταξιδεύουν οι χίμαιρες ίδιες πετώντας  στον ορίζοντα.

Αγάπη βαθιά

Σε περιζώνει η καταχνιά μαζί με απόκοσμες μελωδίες.

Ο ήλιος κουράστηκε και  κρέμεται  στο κόκκινο απόβραδο.

Κάπου στο βάθος ένα σύννεφο. Τα πρώτα φωτεινά σημάδια.

Αγάπη βαθιά

Κοίτα  η άσπρη ρότα ενός πλοίου. Απόμακρος  κι η σκέψη θολή.

Αναπόλησε  συνολικά το ταξίδι το απέραντο γαλάζιο.

Εκεί που η μνήμη ηρεμεί.

Αγάπη βαθιά.

Αγάπη βαθιά κι εσύ αδικοχαμένη στης αβύσσου τον πάτο.

Αγάπη ακόμα και σε ξένα ποτάμια  ζεσταίνεις το μέσα.

Σ αυτά τα μέρη που φτάνει η σκέψη μου κολυμπώντας,

που παλεύει πάνω στα κύματα  μέχρι να σε συναντήσει.

Αγάπη βαθιά

Έρχονται στιγμές που νιώθω τον εαυτό μου παρατημένο  

Σε ράδα ξεχασμένη , νεκρή.

Κι όλα ηρεμούν ,καταλαγιάζουν μέσα μου όταν νυχτώνει.

Καθρεπτίζεται η ματιά μου πρώιμα χορτασμένη.

Αγάπη βαθιά

Αγαπώ ό,τι μου λείπει. Σε νιώθω απόμακρη

Η ψυχική οντότητα αντιμάχεται  τα ξεχασμένα δειλινά.

Το σούρουπο δεν αργεί,  ακούγεται στη στροφή κατεβαίνοντας.

Η φεγγαρόστρατα αυλακώνει  το ταξίδι  του πόθου  του.

Αγάπη βαθιά

Επάνω αχνοφέγγουν τ΄ αστέρια σκορπώντας μύρια μηνύματα.

Η δύναμη της αγάπης μας , κάνει τα κύματα στην καταιγίδα,

Να σφυρίζουν  λυτρωτικά πάνω στον πουπουλένιο αφρό τους.

Αχιλλέας Φιστουρής

Σχετική εικόνα

ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΗΣ ΝΙΟΤΗΣ

Αμυγδαλωτά μάτια , σπιθοβόλα και υγρά,
που το βλέμμα σκίζει σαν ανοιγοκλείνουν.

Κορμί, στο λίκνισμα σου
ατέλειωτες εικόνες αγαλλίασης.

Μια στάλα βροχής απρόσμενη η φυγή,
σαν αστροπελέκι χάραξε η άδεια
η αγκαλιά.

Τα χείλη σου ποθώ  ν’ ακουμπήσω τα φιλήδονα,
τα βλέφαρά σου να βαπτίσω στο φως.

Της νύχτας τα ασημικά το φεγγάρι γυαλίζει,
καθώς η φεγγαρόστρατα τη θάλασσα χαράζει.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πινακες ζωγραφικης το βλεμμα της νιοτης


(

ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΚΥΝΗΓΟΥΝ Τ’  ΑΣΤΕΡΙΑ

~.~

Τα σύννεφα  κυνηγούν τ’ αστέρια
ερωτοτροπούν  στις πτυχές των κυμάτων.
Σε λίγο θα συναντήσουν
την σκιά  σου
αφημένη στα βότσαλα το δειλινό .

Τα μαλλιά σου απλωμένα ξανθά,
η μορφή  σου σαν της Αφροδίτης λευκή,
να αναπολώ  διακαώς τα χείλη σου
και συ τον τρελαμένο Ωρίωνα .

Αναφαίνεται, φτάνει η Άρτεμις
με το τόξο  της να σχίζει την παραλία
Αναφαίνεται, φτάνει ο Τρίτωνας
με βρεγμένα τα γένια στάζοντας
με την ασημένια τρίαινα  αγκαλιά.
Αγαλλιάζει  κι χορεύει , η ψυχή.

Το δειλινό χρυσίζει στο κρέμασμα του ήλιου.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πινακες ζωγραφικης τα συννεφα κυνηγουν τ αστερια

ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ  ΠΡΩΙΝΟ

Στον κήπο  οι τουλίπες  του βοριά·
ο ήλιος  ο πρωινός  αργά ανεβαίνει.
Η θάλασσα λικνίζεται  κι αχνοφέγγει βουερά
κι η φύση μυρωμένο  τον αγέρα  ανασταίνει.

Από ταξίδι  γυρίζοντας  μακρινό
ο ναυτικός  την αυλόπορτα  περνάει
γιασεμί  ευωδιαστό  το μέλλον , ορατό,
το αγιάζι  το πρωινό  της άνοιξης  μεθάει.

Φτάνει  ο ναυτικός  φορτωμένος  τον καιρό·
την αυλόπορτα  χαρά τώρα την  ορθώνει.
Στο λιακωτό  το γλυκό και το ποτό
περιμένουν  μες στην αντηλιά  που τα ζυγώνει.

Αχιλλέας Φιστουρής

Image result for πινακες ζωγραφικης ανοιξιατικο πρωινο
1479470 5618
BORGES, J,L,

120 χρόνια από το θάνατό του

Ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες γεννήθηκε στις 24 Αυγούστου του 1899, Μπουένος Άιρες και έφυγε από την ζωή στις 14 Ιουνίου του 1986…Θεωρείται μία από τις σημαντικότερες λογοτεχνικές μορφές του 20ού αιώνα. Ήταν γνωστός κυρίως για τα φανταστικά διηγήματά του. Ήταν επίσης ποιητής, κριτικός και άνθρωπος των γραμμάτων. Γνωστά στην Ελλάδα βιβλία του: «Η Ιστορία της Ατιμίας», «Μυθοπλασίες», «Το βιβλίο των Φανταστικών Όντων»…


10 αποφθέγματα του Αργεντίνου συγγραφέα Χόρχε Λουίς Μπόρχες


1. Η ζωή είναι ένα όνειρο που βλέπει ο Θεός. 
 
2. Πάντα φανταζόμουν τον παράδεισο σαν ένα είδος βιβλιοθήκης. 
 
3. Αποφάσισα πολλές φορές να ασχοληθώ με τη μεταφυσική, αλλά με διέκοπτε η ευτυχία. 
 
4. Να είμαι μαζί σου και να μην είμαι μαζί σου είναι ο μόνος τρόπος που έχω για να μετρώ το χρόνο.
 
5. Το γράψιμο δεν είναι τίποτε άλλο από ένα κατευθυνόμενο όνειρο. 
 
6. Ο παράδεισος και η κόλαση μου φαίνονται δυσανάλογοι. Οι πράξεις των ανθρώπων δεν αξίζουν τόσο. 
 
7. Χτίζεις στην άμμο και χτίζοντας και ξαναχτίζοντας κάνεις την άμμο πέτρα. 
 
8. Ο χρόνος είναι η τίγρη που με καταβροχθίζει, αλλά εγώ είμαι η τίγρη.
 
9. Το πρωτότυπο δεν είναι ποτέ πιστό στη μετάφραση. 
 
10. Η Ποίηση θυμάται ότι ήταν μια προφορική τέχνη, προτού γίνει γραπτή τέχνη. 


Ο Λαβύρινθος
 
Ο Δίας ο ίδιος δε θα μπορούσε να ξεμπλέξει
τα δίχτυα αυτά της πέτρας που με ζώνουν.
Λησμόνησα τους άντρες που προϋπήρξα∙
τη  μισητή των μονότονων τοίχων διαδρομή ακολουθώ,
που  ‘ναι η μοίρα μου. Στοές ευθείες
που καμπυλώνουνε κρυφά φτιάχνοντας κύκλους μυστικούς
στην εσχατιά του χρόνου.
Στηθαία σημαδεμένα απ’  του χρόνου το αποτύπωμα.
Στην ωχρή σκόνη επάνω αποκρυπτογραφώ
τα ίχνη που φοβάμαι.
Μές στις κοιλότητες ο εσπερινός αέρας
φέρνει ξέπνοο ένα μουγκρητό
ή την ηχώ ενός μουγκρητού απελπισμένου.
Ξέρω πως μέσα στις σκιές παραμονεύει ο Άλλος, που ή μοίρα του προστάζει
να βάλει τέρμα στις μεγάλες μοναξιές που υφαίνει και ξυφαίνει αυτός ο Άδης,
να λαχταράει το αίμα μου και να τραφεί απ’ το θάνατό μου.
Γυρεύουμε ο ένας τον άλλο. Ας ήτανε ετούτη εδώ
η τελευταία της προσμονής μας μέρα.

.
J o r g e   L u i s   B o r g e s
Απόδοση : Γ ι ώ ρ γ ο ς  Τ ρ ί γ κ α ς

ΑΝΟΙΞΗ

Ανοιξιάτικη  αίσθηση ,
η πνοή στο λαιμό  μου
ζέσταμα ψυχής.

Ανοιξιάτικο αραξοβόλι,
η φεγγαρόπετρα  διασχίζει
το απέραντο γαλάζιο.

Άνοιξη
και τα λουλούδια  και τα έντομα ακόμη
ξυπνούν ερωτικά.

Στάσου ,αναλογίσου
την απέραντη θλίψη
αυτού του μάταιου κόσμου.

Αχιλλέας Φιστουρής

Αποτέλεσμα εικόνας για πινακες ζωγραφικης ανοιξη